ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

Η Κιβωτός της αγάπης του παπά Αντώνη


«Από το παράθυρό μου έβλεπα νέα παιδιά εγκαταλειμμένα, μπλεγμένα στα ναρκωτικά και την εξαθλίωση. Άρχισα να αναρωτιέμαι πώς μπορώ να τα βοηθήσω. Στην αρχή ήταν μια παρέα εφήβων. Πλησίασα και ζήτησα να παίξουμε έναν αγώνα μπάσκετ. Σήμερα στην Κιβωτό έρχονται 187 παιδιά όλων των ηλικιών. Η πόρτα μας γι΄ αυτά θα είναι πάντοτε ανοιχτή».
 
ANTONIOSO ιερέας Αντώνιος Παπανικολάου είναι εφημέριος στον Άγιο Γεώργιο Κολωνού. Η περιοχή είναι, από τις πιο επικίνδυνες στην Αθήνα, αφού δρουν πολλές συμμορίες, ενώ σχεδόν σε κάθε γωνιά γίνεται εμπόριο ναρκωτικών. Από την πρώτη στιγμή που εγκαταστάθηκε, ένιωσε την ανάγκη να αντιδράσει, όπως λέει. Έτσι, με τη βοήθεια εθελοντών, δημιουργήθηκε η Κιβωτός του Κόσμου, μια Οργάνωση με στόχο να βγάλει όσα περισσότερα παιδιά μπορούσε από τη φτώχεια και την εγκατάλειψη και να τους προσφέρει τη δυνατότητα «να σταθούν στα πόδια τους".

«Στόχος μας είναι τα παιδιά να νιώσουν ότι υπάρχει και ένας άλλος κόσμος, πέρα από αυτόν που έχουν γνωρίσει. Μόνο κίνητρό μας είναι η αγάπη και σε αυτή βασιζόμαστε», λέει γεμάτος ικανοποίηση.

Η Κιβωτός ιδρύθηκε το 1998 από τον 26άχρονο τότε Ιερέα, που διαπιστώνοντας τις πολύ άσχημες συνθήκες διαβίωσης των παιδιών θέλησε να βοηθήσει με σκοπό να ανατρέψει και να βελτιώσει αυτήν την άσχημη κατάσταση και να αποτελέσει η Κιβωτός μία εστία φροντίδας συμπαράστασης και ελπίδας για το μέλλον αυτών των παιδιών της "άλλης" Αθήνας.
   
Η Κιβωτός

Η «Κιβωτός του Κόσμου» μεριμνά για παιδιά που βίωναν καθημερινά την εγκατάλειψη, το ρατσισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό σε μια από τις πιο υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας, την Ακαδημία Πλάτωνος. Ιδρύθηκε το 1998, από τον εικοσιεξάχρονο τότε πατέρα Αντώνιο Παπανικολάου με σκοπό να αποτελέσει μια εστία φροντίδας, συμπαράστασης και ελπίδας για το μέλλον των παιδιών της «άλλης» Αθήνας.

Η Κιβωτός φροντίζει σήμερα περίπου 200 παιδιά, από βρέφη έως δεκαοκτώ ετών, σε μια πολυθρησκευτική και πολυπολιτισμική κοινότητα που ανθεί και μεγαλουργεί με την αγάπη του Θεού. Τα 150 Ελληνόπουλα, μαζί με παιδιά από χώρες όπως η Ρουμανία, Βουλγαρία, Αλβανία, Ουκρανία, Ρωσία, Καζακστάν, Γκάνα, Αφγανιστάν και Ιράκ, βιώνουν όλα μαζί αρμονικά τη στοργή και την ειρήνη της Κιβωτού, που τα ανακουφίζει από τη φτώχεια, την πείνα, τις αρρώστιες, την εξαθλίωση, την εκμετάλλευση και την αναλφαβητισμό.

Ομάδες εθελοντών φροντίζουν ανιδιοτελώς τις βασικές ανάγκες των παιδιών όπως σίτιση, ένδυση, ψυχαγωγία, περίθαλψη, σxολική ένταξη, ενώ παράλληλα άλλες τα διδάσκουν φροντιστηριακά μαθήματα, τους παρέχουν επαγγελματική κατάρτιση, πάντα με την διαρκή φροντίδα και προσευχή του Πατέρα Αντωνίου. Όλοι μαζί, ενωμένοι, με την αγάπη και τις δωρεές φυσικών προσώπων και εταιριών, συμβάλλουμε στην κοινωνική ένταξη και καταξίωση αυτών των παιδιών.

Στόχος του Πατέρα Αντωνίου είναι να μην ιδρυματοποιούνται τα παιδιά, αλλά να παραμένουν μαζί με τη μητέρα τους. Για να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός, οι άστεγες αλλά και άπορες μητέρες ενισχύονται μηνιαίως με οικονομικά βοηθήματα, για ενοίκια μικρών κατοικιών, λογαριασμούς νερού και ηλεκτρικού ρεύματος. Ταυτόχρονα διαρκής προσπάθεια της Κιβωτού είναι η εύρεση εργασίας στις  μητέρες, με απώτερο σκοπό να σταθούν στα πόδια τους, να πάρουν τη ζωή και την ευθύνη των παιδιών τους στα χέρια τους.

Παρά τις σοβαρότατες ελλείψεις της Κιβωτού σε μέσα, υποδομές και πόρους, το έργο της είναι σημαντικό και έχει αναγνωρισθεί με εθνικές και παγκόσμιες διακρίσεις.

Η Κιβωτός βραβεύτηκε στην Παλαιά Βουλή το Νοέμβριο του 2003 από τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο ως μία από τις καλύτερες οργανώσεις για τη μέριμνα του παιδιού στην Ελλάδα.

Το Ευρωπαϊκό παρατηρητήριο ενάντια στο Ρατσισμό και την Ξενοφοβία επέλεξε την Κιβωτό ως το "Φωτεινότερο παράδειγμα ενάντια στο Ρατσισμό και την Ξενοφοβία στην Ελλάδα" για το έτος 2003.

Το Δεκέμβριο του 2004 η Κιβωτός βραβεύτηκε από την UNESCO για το έργο της.

Στις 5 Δεκεμβρίου 2005, η Κιβωτός βραβεύτηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, ξανά ως μία από τις καλύτερες οργανώσεις στην Ελλάδα για τη μέριμνα του παιδιού.

Το Δεκέμβριο του 2008  η «Κιβωτός του Κόσμου», βραβεύτηκε στο πρόσωπο του Πατέρα Αντωνίου
με την απονομή Βραβείου από την Ακαδημία Αθηνών για βράβευση Έλληνα που διακρίθηκε για πράξη ανθρωπισμού και κοινωνικής αρετής.

Σας προσκαλούμε να επισκεφθείτε την «Κιβωτό του Κόσμου» για να γνωρίσετε τα παιδιά μας, τους εθελοντές μας, το περιβάλλον μας, και το ελπιδοφόρο όραμα του αγώνα μας.
Οι δωρεές σας είναι απαραίτητες για τη διαρκή μας προσπάθεια.

Μαζί μπορούμε!

Μπες στην ιστοσελίδα της Κιβωτού του Κόσμου, απ' όπου και τα παραπάνω κείμενα.

10 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πολύ καλή δουλειά !

Ανώνυμος είπε...

Ὁ π. Ἀντώνιος ἔχει σίγουρα καλὴ καρδιά. Βέβαια, θὰ μὲ ἀνέπαυε περισσότερο ἐἂν πρῶτος στόχος του δὲν ἦταν τὸ κοινωνικὸ ἔργο (ἡ σὐνηθης παπικὴ τακτικὴ τῆς δράσης καὶ ης προβολῆς...καὶ ὁ Χριστὸς τελευταῖος), ἀλλὰ ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς, ἡ βοήθεια δηλ. τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν νὰ γνωρίζουν τὸν ἀληθινό Θεὸ (καὶ τὴν ἀληθινή πίστη, οἱ ἀλλόθρησκοι) καὶ νὰ γίνουν ἅγιοι, νὰ ζήσουν τὸν παράδεισο ἀπὸ τώρα.

Αὐτὸ εἶναι ο ἔργο τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν λειτουργῶν της (τουλάχιστον στὴν ὀρθοδοξία) -χωρὶς, φυσικά, νὰ παραλείπουμε τὴν ἐλεημοσύνη.

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ είπε...

Κι όμως, ένας έντιμος παπάς γεμάτος αγάπη στον κόσμο είναι η καλύτερη πρόσκληση προς το Χριστό.
Απόδειξη; Η κίνηση της παρέας του "Ράδιο Αρβύλα" να προσφέρουν την αμοιβή τους από τη διαφήμιση της Wind, ποσό που ανήλθε στα 550.000 ευρώ! Η πράξη αυτή της γνωστής τηλεοπτικής συντροφιάς δε νομίζω πως έχει σχέση με επιθυμία αυτοπροβολής, που δεν τη χρειάζονταν και, αν την επιθυμούσαν, μπορούσαν να την έχουν χωρίς να συνδέσουν τ' όνομά τους μ' ένα ρασοφόρο (που δεν είναι της μόδας).
Η πράξη αυτή, παρακινημένη απ' την παρουσία του παπά Αντώνη, μπορεί να πάει στον παράδεισο τους "Ραδιο-αρβύλες"! Λίγο είναι;
Όμως, εκτός των άλλων, τι πιο χριστιανικό, ορθόδοξο και πατερικό από το να αφιερώσεις τη ζωή σου στο έργο της αγάπης;
Η αρνητική πλευρά στο κοινωνικό έργο του καθολικισμού είναι: α) ότι κάποτε εκεί υπάρχει διάθεση προβολής, όπως είπατε, από την ίδια την "Εκκλησία", που έχει γίνει κοσμικό κράτος, β) ότι εκεί υπάρχει η ιδέα ότι οι ιερείς, μοναχοί και πιστοί "υπηρετούν την Εκκλησία" & όχι το συνάνθρωπο. Εννοείται πως κι εκεί υπάρχουν άξιοι άνθρωποι γεμάτοι αγάπη, πολύ περισσότερο από πολλούς ορθόδοξους. Όλοι αυτοί -κι εμείς, και η "Κιβωτός" και η "Ρ. Αρβύλα" κτλ- είναι στα χέρια του Θεού. Έτσι δεν είναι;

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ είπε...

Α, περί Ραδιοαρβύλας και Κιβωτού, αξίζει το ρεπορτάζ: http://misha.pblogs.gr/2010/05/550000-sthn-kibwto-toy-kosmoy-apo-to-radio-arbyla.html.

Ανώνυμος είπε...

Αδερφέ 7/10/11 03:05 , Ναι το παν είναι η σωτηρία της ψυχής και η θέωση, αλλά...όλοι οι άνθρωποι δεν είναι έτοιμοι να ακούσουν για τον Χριστό. Χαρακτηριστικά, ο γερό-Πορφύριος έχοντας αυτή την ευγένεια,διάκριση θα έλεγα όταν είχαν πάει κάποιοι νέοι να τον επισκεφτούν (χίπηδες νομίζω εκείνη την εποχή) είδε όπως μας λέει ότι η ψυχές τους δεν είναι έτοιμες να ακούσουν για τον Χριστό και έτσι τους έλεγε άλλα πράγματα όχι πνευματικά. Μόλις είδε ότι μια κοπέλα είχε κάτι που θα την έκανε πιο δεχτική, της μίλησε για το Χριστό και έτσι ειλκυσε και του υπολοίπους. Μέσα απο την αγάπη μας και του κάθε ιερέα θα έρθουν κοντά μας οι άλλοι και όταν είναι έτοιμοι θα γνωρίσουν και τον Χριστό.

Ανώνυμος είπε...

Όλα ωραία; Εϊναι έτσι; Τόση προβολή και συνάμα τόση χολή από τα ΜΜΕ! Δεν ξέρω γιατί αλλά πάντα, διαισθητικά;, είχα μια επιφύλαξη σε ό,τι προβάλλονταν ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ειδικά από τα ΜΜΕ που δε χρωστάνε καλό λόγο για την εκκλησία. Δεν θα προσάψω κάτι αρνητικό στον παπά ούτε θα μιλήσω για τα κίνητρά του. Δεν τα ξέρω. Αλλά προβληματίζομαι πολύ και για πολλά!! Δε θα θελα να τα αναφέρω εδώ. Δικές μου σκέψεις που βγαίνουν όμως από όσα είδαν το φως της διασημότητας και μόνο. ΜΑΚΑΡΙ να είναι λάθος όλες μου οι σκέψεις, μα όλες!

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ είπε...

Κι όμως ο π. Αντώνης πάλεψε πολύ στην αφάνεια πριν φανεί στα ΜΜΕ. Δεν πρέπει να είμαστα πάντα καχύποπτοι. Ένας απλός παπάς πώς θα "κατάφερνε" να βγει από την αφάνεια για σκοτεινούς σκοπούς; Για να πετύχει τι; Την προβολή του; Όχι, αγωνίζεται για τα παιδιά της Κιβωτού πολλά χρόνια πριν.
Αυτό που βλέπω εγώ: ένας παπάς πέτυχε να λυγίσει μερικές ευαισθητοποιημένες καρδιές. Πες το θαύμα, πες το όπως θέλεις... Αυτό είναι όλο, για μένα.

Ανώνυμος είπε...

ο παπαντώνης και κάποιοι σαν αυτόν μόνο έχουν το δικαίωμα να τελούν την θεία λειτουργία ! γιατί αυτό ακριβός που κάνει ειναι η προϋπόθεση για το δικαίωμα στην λατρεία και την ελπίδα της σωτηρίας. όποιος έχει αμφιβολίες ας διαβάσει το ευαγγέλιο της κρίσεως, οσο για τα ΜΜΕ εμείς οι κληρικοί και οι πιστοί τους δίνουμε τροφή.

Ανώνυμος είπε...

Μπορεί να μην είμαι άνθρωπος της εκκλησίας αλλά ο πατέρας Αντώνιος βλέπω ότι έχει μέσα του πολύ μεγαλύτερη αγάπη και διάθεση για προσφορά από άλλους πνευματικούς της εκκλησίας. Καλά τα λόγια αλλά στις πράξεις φαίνεται ο άνθρωπος, εκεί είναι η ουσία. Ένα τέτοιο έργο δε θα μπορούσε να μην έχει προβολή, αλλιώς πως θα εξελισσόταν; Τα υπόλοιπα αρνητικά που ακούγονται βγαίνουν από "κύμβαλα αλαλάζοντα" που λέτε και εσείς οι πνευματικοί. Μόνο κακοπροαίρετη διάθεση δείχνουν αλλά και πνευματικές παρωπίδες!

Ανώνυμος είπε...

Να είστε πάντα καλά μακάρι όλοι οι πατέρες να είχαν την ψυχή σας πάτερ αντωνιε