ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

παπά Γιώργης ο νεομάρτυρας

 
"Εφονεύθη εντός του Ιερού Βήματος
υπό των αγαρηνών την 3-4-1821
ενώ ετέλει την Θείαν Μυσταγωγίαν"

Από το site του ναού της Παναγίας Αλεξιώτισσας (Πάτρα),
όπου ήταν εφημέριος ο παπά Γιώργης.
 
Ο παπα-Γιώργης, άνευ επωνύμου, ήτο άγνωστος εις την Εκκλησιαστικήν Ιστορία των Πατρών μέχρι του έτους 1964 οπότε τον ανέσυραν εκ της λήθης, ερευνών τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, ο διακεκριμένος ιστοριοδίφης πρωθιερεύς Νικόλαος Παπαδόπουλος εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Καρύκη Αθηνών.
Εξέδωκεν ξεχωριστό τομίδιον, ανάτυπον εκ του περιοδικού "ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΑΙ", εις το οποίο κατεχώρησε τα αποδεικτικά εγγραφα της θυσίας του Εθνομάρτυρος - Ιερομάρτυρος Ιερέως Γεωργίου που επορφύρωσε το Θυσιαστήριο του Ιερού Ναού της Παναγίας Αλεξιωτίσσης την Κυριακη των Βαΐων του 1821.
Υπήρξε ο πρώτος ιερεύς εις τας απαρχάς της Επαναστάσεως του 1821 που εθελουσίως, και μη θέλων να διακόψει την Θείαν Λειτουργίαν και να διαφύγει, προσέφερε εαυτόν ιερόν σφαγίον υπέρ πίστεως και Ελευθερίας της Πατρίδος.

Οι προύχοντες και οπλαρχηγοί της Αχαΐας έγραψαν και υπέγραψαν το εξής συναξάρι δια την θυσίαν του Παπαγεώργη.



ΠΙΣΤΟΠΟΙΟΥΜΕΝ
Οι υπογραφόμενοι μεθ' όρκου οτι κατα το έτος 1821 καθ' ην εποχήν οι Έλληνες έλαβον τα όπλα, ο συμπολίτης μας ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΙΕΡΕΥΣ εκτελών την Θείαν Μυσταγωγίαν εν τω Ναώ της Αγίας Αλεξιωτίσσης ΕΦΟΝΕΥΘΗ παρα των αγαρηνών, αιχμαλωτισθέντων και τριών (3) τέκνων του, προς απολύτρωσιν των οποίων ονόματι ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΝ, των δυο ετέρων μενόντων εν αιχμαλωσία και αγνοούμενης της διαμονής των.
Κατ' αίτησιν οθεν του απελευθερώθεντος Κωνσταντίνου δίδεται το παρόν αυτό ίνα χρησιμεύσει όπου δεί, και υποσημειούμεθα.

Εν Πατραις την α' Ιουνίου

Μ(πενιζέλος) Ρούφος
Κ. Μπουκαούρης
Γεώργιος Γιαννακόπουλος
Ζ. Νεράγκαθος
Κ. Θωμόπουλος
Άναστάσιος Ηλιόπουλος
Άγγελος Ξηρομερίτης
Άναγ. Ανδρικόπουλος


Ο διασωθείς Κωνσταντίνος, υιός του μαρτυρήσαντος ιερέως Γεωργίου, γράφει την επομένη αίτησιν.

Εν Πάτραις τη 4η Ιουνίου 1865

ΠΡΟΣ
Την επι των αγώνων σην Επιτροπήν, δια του Κυρίου Νομάρχου Αχαιοήλιδος. 
Ο ευσεβάστως υποσημειούμενος Κωνστανίνος ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, αναφέρω ταπεινώς οτι, κατά το έτος 1821, καθ' ην εποχήν οι Έλληνες έλαβον τα όπλα κατα των Οθωμανών, ο πατήρ του υποφαινομένου ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΙΕΡΕΥΣ εφονεύθη παρα των αγαρηνών, ενω ετέλει την Θείαν Μυσταγωγίαν, εν τω ενταύθα Ιερώ Ναω της Αλεξιωτίσσης, οτι ο υποφαινόμενος και έτεροι δυο (2) αδελφοί μου αιχμαλωτίσθηκαν παρα των Αγαρηνών και οτι τρέξασα η μήτηρ ημών εις διάφορα του Οθωμανικού Κράτους μέρη, μόλις ηδυνήθη να σώση και να λάβη τον υποφαινόμενον, μη δυνηθείσα ουδόλως ν' ανεύρη τους έτερους δυο αδελφούς μου και εισέτι μένουσι εν αιχμαλωσία αγνοούμενου του τόπου της διαμονής των, ως προκύπτει εκ του συνημμένου πιστοποιητικού πολιτών μαρτυρούντων τ' ανωτέρω.
Τα δυστυχήματα ταύτα είναι αξια λόγου όπως ληφθή και ο υποφαινόμενος εν καιρώ υπ' όψιν και λάβω την δέουσαν και απαιτούμενην αμοιβήν.
Δια ταύτα παρακαλώ θερμώς την Σην Επιτροπήν, όπως ευαρεστουμένη λάβη υπ' όψιν της εν καιρώ και τον υποφαινόμενον, αποδίδουσα ότι νόμιμον και δίκαιον.
Ο Κύριος Νομάρχης Αχαιοήλιδος παρακαλείται να διαβιβάση την παρούσαν όπου δει.

Ευπεπειθέστατος
Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου
Υπό της Επιτροπής Ελήφθη υπ' όψιν η αίτησις και κατετάχθη η οικογένεια εις την δευτέραν τάξιν των υπαξιωματικών.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ας πρεσβεύει υπέρ ημών ο άγιος μάρτυς.

Και στους προγόνους του συζύγου μου, υπάρχει έγγαμος ιερέας, εκεί στα χρόνια της επανάστασης, που έμαθε οτι έμπαιναν τούρκοι στο χωριό και κατευθύνονταν να βεβηλώσουν το ναό...

Εκείνη την ώρα ο παπα Σαράντος,ήταν σπίτι του, και έτρωγε μακαρόνια.

Μαθαίνοντας την είδηση, πετάχτηκε στο δρόμο, να πάει στο ναό, να περισώσει τα Άγια

Στο δρόμο έπεσε πάνω στους αγριεμένους Τούρκους, που με συνοπτικές διαδικασίες και μεγάλη οργή του κοψαν το κεφάλι...

Λένε, οι μάρτυρες του γεγονότος, ότι στο χώμα, από το στόμα του, ξεχύθηκαν και τα μακαρόνια που μόλις κατάπινε...

Ας έχουμε την ευχή και του παπαΣαράντου...

Από την οικογένεια τη δική του, προέκυψε κάμποσα χρόνια αργότερα ο π. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος , ο πρώτος ταπεινός και Ορθόδοξος ιεραπόστολος που πήγε με δικά του πενιχρά μέσα στην Αφρική και ίδρυσε την πρώτη Όρθόδοξη ιεραποστολή.

Ήταν αδελφός του πατέρα της πεθεράς μου, ο παπα Χρυσόστομος και γνωρίζω από πρώτο χέρι τους κόπους του και την αρετή και την πίστη και την εις Χριστόν μεγάλη αγάπη του...

Μεγάλες και καθαρές ψυχές αγίων ποιμένων, μέσα στην ταπεινότητα και αυταπάρνησή τους, για χάρη των χαμένων προβάτων...

Σ.

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ είπε...

Ας έχουμε όντως τις ευχές τους, αδελφέ. Τέτοιοι ανώνυμοι νεομάρτυρες, σαν τον παπά Σαράντο, πρέπει να υπάρχουν μπόλικοι και μακάρι κάποιος να μάζευε περιπτώσεις και να τους τιμούσαμε όπως πρέπει.
Ανάλογη περίπτωση υπάρχει και στο νομό Ρεθύμνου, στο χωριό Αρχοντική (τότε λεγόταν Αρκούδαινα), όπου οι Τούρκοι έσφαξαν τους πάντες τον Αύγουστο του 1828, κατά την ώρα της λειτουργίας. Ο παπάς του χωριού, Αστρινός Ντιλάκης, πήρε μαζί του το άγιο ποτήριο και κρύφτηκε σ' ένα μύλο, όπου κατέλυσε τη θεία κοινωνία για να μην τη βεβηλώσουν. Μόλις που είχε καταλύσει τον σκότωσαν.
Δεν είναι άγιος λοιπόν αυτός, που είχε τόση έγνοια για τα άχραντα μυστήρια και πέθανε μόλις τα είχε διαφυλάξει μέσα του;
Ο Θεός βέβαια ξέρει, όχι εμείς. Σϊγουρα πάντως είναι παράδειγμα για όλους μας.
Καλές άγιες ημέρες.

Φωκά, Καλλέργη, Κοφινά. είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Παντελής Χούλης είπε...

Παρόμοιο περιστατικό είναι ο Άγιος Ιερομάρτυς Γεώργιος ο Καρασταμάτης, συγγενής εξ αίματος της γιαγιάς μου.
Υπέργηρος κληρικός, εφημέριος του ενοριακού ναού των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων του χωριού Αγίας Παρασκευής του Τσεσμέ.
Βρίσκει μαρτυρικό θάνατο κατά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας ( λειτουργούσε μόνος του μιας και είχε εγκαταλειφθεί το χωρίο από τους κατοίκους ) την
Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 1922 από τους Τσέτες , μπροστά στην Ωραία Πύλη.
Έκτοτε τον τιμάμε ως Άγιο μετά και την απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος ( 2556/1993 ), απόφαση με την οποία συναριθμεί όσους σφαγιάστηκαν κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή στο αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας.