ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2011

Απεικονίσεις του νεομάρτυρα π. Δανιήλ Σισόεφ


Η δολοφονία του ταρακούνησε τον ορθόδοξο κόσμο ή, τουλάχιστον, μια μεγάλη μερίδα του. Είναι φανερό, από την αρθρογραφία και την ειδησεογραφία (ελληνική & ξενόγλωσση) στο Διαδίκτυο. Μας ταρακούνησε, γιατί ήταν ένας άνθρωπος σαν εμάς και σαν πολλούς που γνωρίζουμε -νέος και οικογενειάρχης- που ουσιαστικά μιμήθηκε το Χριστό.


Αγωνίστηκε γι' αυτά που αγωνίστηκε, απαντώντας "ναι" στα τελευταία λόγια του Χριστού προς τους μαθητές Του (να εξαπλώσουν το ευαγγέλιο σ' όλα τα έθνη), και μάλιστα παραμένοντας στην πόλη του (στη μεγαλούπολη της Μόσχας), στη χώρα του, σε συνθήκες τόσο όμοιες με τις συνθήκες που επικρατούν πια στη δική μας πόλη και χώρα: δίπλα στους ανθρώπους που δε γνωρίζουν το Χριστό. Και έφερε αποτέλεσμα, συνανθρώπους μας κοντά στο Χριστό (όσο κι αν κάποιοι συμπατριώτες μας, παιδιά κι εγγόνια ορθόδοξων προγόνων, νομίζουν πια πως αυτό δεν είναι πρόοδος).
Κι εγώ ζω δίπλα σε ανθρώπους που δε γνωρίζουν το Χριστό (μουσουλμάνους, ινδουιστές, βουδιστές...) ή που Τον γνωρίζουν τόσο στραβά, ώστε Τον αρνήθηκαν (παγανιστές) ή έπεσαν σε αιρέσεις (μάρτυρες του Ιεχωβά και λοιποί προτεστάντες)... Αλλά δεν τους αγαπώ τόσο, ώστε να προσπαθήσω να τους μιλήσω γι' Αυτόν και να βοηθήσω να σωθούν αιώνια.
Ο π. Δανιήλ τους αγάπησε πιο πολύ από τη ζωή του, αφού δε σταμάτησε την πολύπλευρη δράση του παρά τις απειλές που δεχόταν από επικίνδυνες ομάδες. Προετοίμασε την οικογένειά του για τον ενδεχόμενο θάνατό του. Και πέθανε τόσο χριστιανικά: δολοφονήθηκε μέσα στην εκκλησία, χωρίς να προστατευτεί, χωρίς ν' ασκήσει βία, κυριολεκτικά σαν πρόβατο στη σφαγή - όπως ο Κύριος και δάσκαλός του. Δόξα τω Θεώ.

Ο κόσμος στην κηδεία του (από εδώ)

Όλ' αυτά (κι όχι μόνο το ότι θανατώθηκε λόγω του ράσου του ή λόγω της χριστιανικής του ιδιότητας) με έκαναν, όπως κι άλλους σαν εμένα, να τον θεωρήσω άγιο μάρτυρα από την αρχή. Έναν άγιο, που μας καλεί να τον μιμηθούμε, μια και είναι ένας από τους διπλανούς μας συνανθρώπους και συνορθοδόξους. Και η ύπαρξή του φανερώνει πως μπορούμε ν' αγωνιστούμε, όσο βαστάει η καρδιά μας, για το Χριστό και το συνάνθρωπο.
Στην πρώτη επέτειο (19 Νοεμβρίου 2010) της δολοφονίας του, έψαξα στο Ίντερνετ μήπως κάποιος τον έχει αγιογραφήσει. Δε βρήκα τίποτα, αν και μάλλον υπήρχε ήδη. Χτες τη νύχτα όμως βρήκα τις πρώτες, ίσως, εικόνες του. Τις έστειλα σε μπόλικους φίλους και τώρα με χαρά θα τις μοιραστώ με σας...
Βιάζομαι; Μπορεί. Ίσως σε κάποιους αρέσει αυτό, σε άλλους όχι. Ίσως κάποιοι συγκινηθούν, άλλοι εκνευριστούν. Αλλά, αφού ήρθατε στη σπηλιά μου, θα σας προσφέρω ό,τι έχω, ό,τι πιο εκλεκτό έχω...

1η εικόνα του π. Δανιήλ Σισόεφ, από εδώ

2η εικόνα του π. Δανιήλ, από εδώ

Μια γεύση για το ποιος ήταν ο π. Δανιήλ μπορείτε να πάρετε απ' το παρακάτω βίντεο, που προέρχεται απ' αυτό το αναλυτικό άρθρο, που θεωρώ πως αξίζει να διαβάσετε.
Μια τελευταία φράση: κρίμα, κι αυτόν τον μάθαμε αφού έφυγε για τους ουρανούς... Ποιος άλλος υπάρχει δίπλα μας και δεν έχουμε ιδέα; Ψάξε, αδελφέ, μπορεί να βρεις θησαυρούς.


Επισκεφτείτε και το blog Ιεραποστολή, μια ιδιωτική πρωτοβουλία μεγάλης αγάπης. Επίσης, ενότητα για τον π. Δανιήλ στο blog μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: