ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2017

Η συγκλονιστική μεταστροφή μιας Κινέζας στην Ορθοδοξία

"Ξενιτεύτηκε για την αγάπη του Χριστού..."


Ιεραποστολικός Σύνδεσμος "Άγ. Κοσμάς ο Αιτωλός"
Ορθόδοξη Ιεραποστολή

Πριν από ένα μήνα μας επισκέφτηκε μία κοπέλα όχι Ταϊβανέζα. Στη χώρα της απαγορεύεται ο Χριστιανισμός. Έμεινε κοντά μας περίπου μία εβδομάδα και μάλιστα είχε νοικιάσει ένα δωμάτιο στην περιοχή μας λίγα τετράγωνα πιο κάτω. Είχε προετοιμάσει την παραμονή της χωρίς να μας επιβαρύνει σε τίποτα. Ερχόταν απλά κάθε πρωί στην Εκκλησία για να μας γνωρίσει καλύτερα.

Είναι το μοναδικό παιδί μίας οικογένειας και αυτό διότι δεν επιτρέπεται η απόκτηση δεύτερου τέκνου. Δυστυχώς στην πατρίδα της τιμωρείται το ζευγάρι, αν τολμήσει και φέρει στον κόσμο δεύτερο παιδί. Κάποια στιγμή θα ήθελα να γράψω για το τερατώδες έγκλημα των εκτρώσεων στην Άπω Ανατολή και για τη σιωπηλή γενοκτονία εκατομμυρίων παιδιών.

Ερευνώντας μόνη της μέσα από το διαδίκτυο, γνώρισε τον Χριστιανισμό. Αποφάσισε λοιπόν να ξενιτευτεί σε άλλο κράτος, στο Λάος, για να μπορεί ελεύθερα να λατρεύει τον Χριστό. Στην Ταϊβάν δεν μπορούσε να έρθει εξ αρχής, διότι δεν της χορηγείτο βίζα. Στο Λάος ξεκίνησε μία καινούργια ζωή από το μηδέν. Σπούδασε καθηγήτρια αγγλικών, δουλεύοντας σκληρά, για να βγάζει το ψωμί της και να μπορεί να είναι ελεύθερη.

Δεν ξέρω πόσοι από μας θα μπορούσαν να κάνουν μία τέτοια θυσία. Στην πατρίδα της είχε και καλή δουλειά και χρήματα από τους γονείς. Θα μπορούσε να κάνει μία υπέροχη οικογένεια με κάποιον νέο από τους πολλούς φίλους που είχε. Όμως αυτή τα εγκατέλειψε όλα για τον Χριστό. Διάλεξε έναν διαφορετικό δρόμο. Η πολλή αγάπη για τον Χριστό είναι που την ικανώνει να κάνει τέτοια θυσία! Θυσία χωρίς καθοδήγηση και κρατούμενα. 

¨

Στην αρχή συνδέθηκε με προτεστάντες, σύντομα όμως ανακάλυψε την Εκκλησία μας, διαβάζοντας γενικά πράγματα και ιστορίες από την ιστοσελίδα μας και παρακολουθώντας τα περίπου 2.000 βίντεο, που έχουμε αναρτήσει στο youtube. Κατάλαβε ότι η Ορθοδοξία είναι ο αληθινός Χριστιανισμός. Δεν ήταν εύκολο… Ίσως να αναρωτιέστε, γιατί δεν ρωτούσε. Μην τα βλέπουμε όμως όλα από τη σκοπιά μας, από την ασφάλεια και τη σιγουριά μας… Ποιόν να εμπιστευτεί; Πόσα κύματα προβληματισμού δεν πέρασε για να γίνει Ορθόδοξη από μόνη της!!!

Έκλαψα από συγκίνηση, όταν κατάλαβα ότι είχε διαβάσει όλα τα κείμενα της ιστοσελίδας μας. Στην πόλη που ζούσε δεν υπήρχε Ιερός Ναός. Οδηγούσε και πήγαινε σε άλλη πόλη, δύο ώρες μακριά, όπου κάποιοι Ευρωπαίοι είχαν ένα δωμάτιο και τελούσαν τη Θεία Λειτουργία. Εκεί βαπτίστηκε πρόσφατα.

Δυστυχώς γρήγορα βρέθηκε αντιμέτωπη με προβλήματα και σκάνδαλα που η Ορθόδοξη Εκκλησία αντιμετωπίζει εξ αιτίας του εθνοφυλετισμού. Οι διάφορες Εκκλησίες προσπαθούν να γίνουν εθνικές και δεν θέτουν ως πρώτο στοιχείο την ορθόδοξη πίστη. Αντί να διδάσκουν πρωτίστως τον Χριστό, διδάσκουν τα ήθη και τα έθιμα των εθνών τους, τα οποία χρησιμοποιούνται και πολιτικά ως μέσο επιρροής. Επιπλέον οι διάφορες κοινότητες Ευρωπαίων έχουν την Εκκλησία ως σημείο εθνικής αναφοράς, όχι χριστιανικής.

Με λύπη μου ανέφερε ότι τις Κυριακές έρχονται κυρίως Ρουμάνοι και κάθονται έξω από τον Ιερό Ναό. Μέσα που τελείται η Θεία Λειτουργία δεν μπαίνουν. Η Εκκλησία είναι ένα δωμάτιο, μέρος ενός πολυχώρου με καφετέριες, εστιατόρια κ.λπ. Έτσι ενώ τρώνε μαζί, στην Εκκλησία μπαίνουν μόνο 4-5 άτομα. Και όμως αυτό το γεγονός δεν την σκανδαλίζει.

Από την ίδρυση της Εκκλησίας μας εδώ στην Ταϊπέι προσπαθούμε να μην αναφέρουμε το Greek Orthodox Church (Ελληνορθόδοξη Εκκλησία) και να μην εισάγουμε έθιμα ελληνικά, αλλά να κηρύσσουμε μόνο την αλήθεια του Χριστού. Βέβαια αυτό μας κόστισε και το πληρώνουμε μέχρι σήμερα. Όπως γνωρίζετε, οι Ρώσοι δυστυχώς διέσπασαν την Εκκλησία μας με επαίσχυντο τρόπο.

Η κοπέλα λοιπόν αυτή, δουλεύοντας σκληρά από τη μία πλευρά και διαβάζοντας από την άλλη από το διαδίκτυο και από διάφορα βιβλία που μπόρεσε να παραγγείλει, είχε πολλές απορίες. Για παράδειγμα, γιατί πρέπει να έχει καλυμμένο με μαντήλα το κεφάλι της, γιατί πρέπει να γονατίζει την Κυριακή στο Ευαγγέλιο, γιατί δεν μπορεί να κοινωνάει συχνά και πολλά άλλα ακόμη πιο σοβαρά ερωτήματα. Πρωτίστως όμως ήθελε να βιώσει τη λατρευτική ζωή και την προσευχή, όπως τα έβλεπε από τα βίντεο που είχαμε, από τις διδασκαλίες για τη νοερά προσευχή, από τις διδαχές και αναμνήσεις του Αγίου Πορφυρίου και από διάφορα φιλοκαλικά κείμενα που είχαμε μεταφράσει.

Τη συγκινούσε ιδιαίτερα η Θεία Λειτουργία, που παρακολουθούσε ζωντανά από το διαδίκτυο, όταν λόγω της δουλειάς της δεν μπορούσε να πάει Εκκλησία την Κυριακή. Παρακολουθούσε με ζήλο τα τελούμενα υπό του Ιερέως. Ο Χριστιανός λόγω του χρίσματος, έχει την ειδική ιεροσύνη και οφείλει να γνωρίζει κάθε λεπτομέρεια της Θείας Λειτουργίας. Δεν πηγαίνει σε θέατρο ούτε σε γήπεδο, αλλά οφείλει να συμμετέχει. Δεν υπάρχουν κρυφά και μυστικά στη λατρεία μας. Λυπάμαι που το λέω, αλλά υπάρχει άγνοια, σκοταδισμός και κακώς εννοούμενη ευσέβεια.

Θυμάμαι ότι ήμουν παιδί, στο Γυμνάσιο στην Πάτρα, όταν ένας καθηγητής μας μοίρασε το βιβλιαράκι με το κείμενο της Θείας Λειτουργίας. Του είπαμε μετά: «Κύριε, τα περισσότερα τα παραλείπει ο παπάς, δεν τα λέει», και εκείνος γελώντας μας εξήγησε ότι τα λέει από μέσα του.

Όλη την εβδομάδα λειτουργούσαμε κάθε μέρα –όπως βέβαια κάνουμε πάντα εδώ–, αλλά ειδικά γι’ αυτήν. Είδε για πρώτη φορά από κοντά την προσκομιδή και με δάκρυα στα μάτια μνημόνευσε ονόματα. Έκλαψε, όταν έλεγα «Θύεται ο αμνός του Θεού…» και μου είπε ότι αισθάνθηκε κάτι, όταν ένυξα με την Αγία Λόγχη λέγοντας το «Εις των στρατιωτών λόγχη την πλευράν αυτού ένυξε…». Πολλά χρόνια πριν, κάποιος άλλος, που πρώτη φορά έβλεπε την προσκομιδή, μου είπε ότι μόλις άκουσε αυτό το «ένυξε», φώναξε μέσα του: «Μη!», αισθανόμενος πόνο.

Όσο για τη συγκίνηση και τα δάκρυά της κατά τη Θεία Λειτουργία, τι να πω; Εγώ δεν είμαι άξιος για τέτοιους ανθρώπους. Μία βδομάδα τη δίδασκα εγώ και η Πελαγία, κάθε μέρα, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Πόσες ερωτήσεις, πόσες άγιες απορίες, πόσες παιδικές ερωτήσεις. Εμείς νομίζουμε, μέσα στη μακαριότητα που ζούμε, ότι είμαστε το κέντρο του κόσμου και ότι οι άλλοι πρέπει να προσαρμόζονται στα δικά μας. Όμως, θα πρέπει να σκύψουμε και να ακούσουμε ταπεινά τον κόσμο. Αυτούς που δεν έχουν γεννηθεί μέσα από τις δικές μας παραδόσεις, που δεν ήταν τυχεροί να γεννηθούν Ορθόδοξοι και να γνωρίζουν από το σχολείο όσα κουτσά-στραβά ξέρουμε εμείς. Η κοπέλα αυτή δεν μας ζήτησε ούτε μία φορά να βγούμε έξω να δει την πόλη, μόνο μαγείρευε λίγο νηστίσιμο φαγάκι και χαιρόταν που αξιωνόταν να κοινωνεί. Δεν μπορώ να πω περισσότερα, διότι κωλύομαι ως πνευματικός.

Συνέχισε το ταξίδι της και μετά από εμάς γύρισε στην πατρίδα της, να δει τους δικούς της μετά από τρία χρόνια, γιατί είναι γέροι και έχουν μεγάλο πρόβλημα υγείας. Εδώ στην Ανατολή, όπως ξέρετε, είναι βασικό το παιδί να υπηρετεί τους γονείς όταν γεράσουν. Βέβαια είναι πλούσιοι και έχουν λεφτά, όμως ηθικά δημιουργείται τεράστιο πρόβλημα. Ωστόσο, αυτή διάλεξε, για να μπορεί να κοινωνεί έστω και σπάνια τον Χριστό, να ξενιτευτεί και να αφήσει τα πάντα σαν αληθινή μοναχή, χωρίς να είναι μοναχή, για την αγάπη και μόνο του Χριστού, ελπίζοντας και πιστεύοντας ότι ο Θεός θα «σκεπάσει» τους γονείς της.

Από τότε που έφυγε, για μας είναι σαν να μην έφυγε. Θα είναι πάντα αδερφή μας εδώ. Της είπαμε ότι θα της μεταδίδουμε τη Θεία Λειτουργία εκεί που είναι μέσω του διαδικτύου και πέταξε από τη χαρά της. Και πράγματι, μέσω της τεχνολογίας πήγαινε στο δωμάτιό της και μέσω του κινητού τηλεφώνου παρακολουθούσε τη Θεία Λειτουργία και ακούγαμε τα δάκρυα και τους λυγμούς της. Μας συγκίνησε αφάνταστα και συνδεθήκαμε πολύ μαζί της. Το είπε και στους γονείς της ότι προσεύχεται και εκείνοι, αν και άθεοι, αφού ασχολούνται με δίαιτες και υγιεινή διατροφή, το δέχτηκαν. Άλλωστε δεν θα έμενε και για πάντα εκεί. Την καλοπιάνανε.

Μετά από τρεις εβδομάδες ξαναγύρισε στη δουλειά της στο Λάος και παρακαλάει τον Θεό να τη φωτίσει, να δει τι θα κάνει, διότι από τη μία πλευρά πρέπει να εκπληρώσει το συμβόλαιό της με την εταιρεία που εργάζεται, αφού δεν μπορεί να το «σπάσει», και από την άλλη πλευρά πρέπει να ωριμάσει και να διαλέξει μόνη τον δρόμο της. Γι’ αυτό σας παρακαλώ να προσεύχεστε γι’ αυτή, να τη βοηθήσει ο Θεός και να την οδηγήσει στο καλύτερο. Προσεύχεστε, επίσης, για όλα εκείνα τα εκατομμύρια των ανθρώπων που δεν μπορούν να έχουν τη χαρά της Θείας Λειτουργίας, όπως την έχουμε εμείς δίπλα στο σπίτι μας, ή και την πολυτέλεια να πηγαίνουμε σε ρομαντικά ξωκλήσια ή και Μοναστήρια. Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο Χριστιανισμός δεν είναι όπως στην Ελλάδα. Όλοι μας έχουμε τεράστια ευθύνη απέναντι του Κυρίου και Θεού μας και θα δώσουμε λόγο για όσα δεν κάναμε, για όσα απλά μπορούσαμε να κάνουμε και δεν κάναμε για τα εκατομμύρια των αδελφών μας ανά τον κόσμο.

Θυμάμαι πριν από έξι χρόνια, κατά την τελευταία μου επίσκεψη στην Ελλάδα, εκεί στην Αθήνα, στην οδό Αθηνάς, εκεί που πουλάνε τα εκκλησιαστικά είδη, πήγα να αγοράσω ένα δισκοπότηρο για να το έχω στην Εκκλησία. Ενώ παζάρευα ένα ασημένιο για να μη σκουριάζει, ήρθε κάποιος ηλικιωμένος και ήθελε να αγοράσει ολόκληρο μαρμάρινο δεσποτικό θρόνο, διότι τον είχε τάμα σε μία Εκκλησία και βέβαια το κόστος ήταν χιλιάδες ευρώ. Τον είδα και πήγα να του ζητήσω να μας δώσει κάτι κι εμάς, που δεν έχουμε τίποτα παρά ένα δωμάτιο, αλλά από την άσχημη αντίδρασή του, μόλις πήγα να του μιλήσω, κατάλαβα και έτσι σταμάτησα.

Γι’ αυτό σας υπενθυμίζω να μην ξεχνάτε ο,τι έλεγε και ο Άγιος Παίσιος για τα σκεύη και τα τάματα που στέλνει κανείς στις Εκκλησίες, ότι είναι πολύτιμα και άχρηστα πράγματα, ενώ θα μπορούσε να τα στείλει για να αξιοποιηθούν για τα εκατομμύρια των ανθρώπων που δεν γνωρίζουν τον Χριστιανισμό.

Ίσως μερικοί αναγνώστες να μην αντιλαμβάνονται την αναγκαιότητα του διαδικτύου και να σκανδαλίζονται. Έλεγε ο Άγιος Πορφύριος, εάν ο Απόστολος Παύλος ζούσε σήμερα θα είχε ραδιοφωνικό σταθμό και φυσικά ίντερνετ. Είναι αλήθεια ότι πληρώνουμε πολλά για τη διαφήμιση των βίντεο και των κειμένων, αλλά είναι κάτι αναγκαίο, για να μπορούν να βγαίνουν εύκολα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όμως αυτό είναι κάτι για το οποίο θα μιλήσουμε άλλη φορά. Ο ευαγγελισμός των λαών δεν είναι μία ρομαντική ιστορία αλλά απαιτεί σκληρή δουλειά, τεχνολογία, ξενύχτι και χρήματα και πάνω απ’ όλα πολλή προσευχή και ταπείνωση.

Εύχεσθε, αδελφοί μου.
π. Ιωνάς

"Ν": Δυνατότητα οικονομικής ενίσχυσης προς την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ταϊβάν (που διαδίδει το Ευαγγέλιο και τις αλήθειες της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας όχι μόνο στη νησιωτική χώρα της Ταϊβάν, αλλά και μέσω διαδικτύου σε 2 δισεκατομμύρια Κινεζόφωνους) μέσω του Ιεραποστολικού Συνδέσμου Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός εδώ (κάτω από την ανάρτηση).

Δείτε επίσης, παρακαλώ:

當神明變成供品?Orthodoxy Very Close to Chinese Traditions ( Video ) and 정교회 결혼성사 Korean Orthodox Wedding ( video )
Orthodox Church and Southeast Asia (πολλά links σε άρθρα και ιστοσελίδες για το θέμα)
Νέα Υόρκη: ο Ιάπωνας ζητιάνος που έγινε Ορθόδοξος μοναχός! (με πολλά links)

Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017

Προβολή ταινίας στον ΦΟΥ «Τον Καιρό των Ελλήνων» (30/10/17)

Κινηματογραφική Λέσχη ΦΟΥ 2017 – 2018
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ στον Λάκη Παπαστάθη 
Δευτέρα  30 Οκτωβρίου 8:30 μμ
Είσοδος ελεύθερη

ΑΡΔΗΝ - ΡΗΞΗ
 
Η Κινηματογραφική Λέσχη του Φ.Ο.Υ. διοργανώνει κινηματογραφικό αφιέρωμα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες σκηνοθέτες, στον Λάκη Παπαστάθη. Την Δευτέρα 30 Οκτωβρίου 2017, θα προβάλει την ταινία «Τον Καιρό των Ελλήνων» (1981). Θα ακολουθήσει συζήτηση με τον ποιητή και σκηνοθέτη Λευτέρη Ξανθόπουλο.

Λίγα λόγια για την ταινία:
Στα 1900, μια ομάδα ληστών απάγει έναν νεαρό αστό (Κώστας Αρζόγλου) και καταφεύγει στο βουνό, περιμένοντας τα λύτρα για την απελευθέρωσή του. Ο νεαρός αναπτύσσει μια σχέση φιλίας με τον αρχηγό των ληστών (Αλέξης Δαμιανός) και συνειδητοποιεί ότι η ζωή αυτών των παρανόμων είναι πολύ πιο αυθεντική απ’ τη δική του. Ταινία με αναφορές στον Βιζυηνό, τον Παπαδιαμάντη, τον λαϊκό πολιτισμό: οι παλιές φυλλάδες, τα πρόσωπα μύθοι, οι ρωμέικες παραδόσεις και τελετουργίες, η βαθιά θρησκευτικότητα, όλα αυτά με φόντο πάντα το σκληρό ορεινό ελληνικό τοπίο.

Τον Καιρό των Ελλήνων
Σινεφίλ 1981 | Έγχρ. | Διάρκεια: 98′
Ελληνική ταινία του Λάκη Παπαστάθη, με τους Αλέξη Δαμιανό, Κώστα Αρζόγλου, Νένα Μεντή.

Ενδιαφέρουσα κριτική εδώ (όπου και μικρό βίντεο) 

Βραβεία-Διακρίσεις:
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (22ο)
ΕΛΛΑΔΑ 1981
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΠΕΚΚ)
ΕΛΛΑΔΑ 1981
ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (22ο)
ΕΛΛΑΔΑ 1981
ΣΕΝΑΡΙΟΥ
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (22ο)
ΕΛΛΑΔΑ 1981
ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑΣ
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (22ο)
ΕΛΛΑΔΑ 1981
ΜΟΝΤΑΖ

28 - 31 + τέλος ο Οχτώβρης...


28η Οκτωβρίου και φέτος...


Παρακαλώ, ένα κλικ αγάπης και ελληνορθόδοξης αυτοσυνειδησίας στα:

Τι να πω στον μπαμπά μου;

Η επιλογή της 28ης Οκτωβρίου 1940 ως εθνικής μας εορτής (η μνήμη του εθνικού μας ΟΧΙ ενάντια στη σύγχρονη ξενοκρατία και τον εθνομηδενισμό)

Από τον άη Δημήτρη στην Αγία Σκέπη, την Εποποιία του 1940 και τη φρικτή Κατοχή (αφιέρωμα με πολλά λινκς μετά το κύριο άρθρο - παρακαλώ, επισκεφτείτε το - από εκεί η εικ.)

Σοφία Βέμπο, η καλλιτέχνις και πατριώτισσα!...

Στις ηρωικές ηπειρώτισσες της Πίνδου… (της μακαριστής Γαλάτειας Γρηγοριάδου Σουρέλη)

Οι άγιοι Τέσσερις Μάρτυρες του Ρεθύμνου (28 Οκτ.)

28 Οκτωβρίου, κρίση, πείνα, αντιδράσεις...

Για την αγία Αναστασία τη Ρωμαία (29 Οκτ.)

Ένα κλικ αγάπης στα:

Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου 2017

Δέκα βίντεο για τη ζωή του αγίου Δημητρίου


Για τον αγαπημένο μας και ηρωικό άγιο... Έναν από τους αγίους που ένωσαν στην τιμή τους όλους τους ορθόδοξους λαούς και ενώνουν και σήμερα τους (λίγους;) συνειδητοποιημένους ορθόδοξους χριστιανούς που έχουμε απομείνει, με τη βοήθεια του Χριστού...
Μπορείτε επίσης να δείτε αυτό το αφιέρωμα. Ας έχουμε τις πρεσβείες του. Δόξα τω Θεώ.
ΥΓ. Αντιγράφω σχόλιο αναγνώστη για το 4ο βίντεο:
ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΑΚΙ ΑΛΛΑ Η ΜΥΡΟΒΛΥΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ!! ΚΑΝΕΙ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ!!! Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Κ ΣΗΜΕΡΑ ΜΥΡΟΒΛΥΤΗΣ!!!
Σχετικά από το blog μας εδώ.

Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017

Αφιέρωμα στον άγιο Δημήτριο!...

 
Εικ. από εδώ
Είναι μυροβλύτης ή όχι ο άγιος Δημήτριος; - Ποιος είναι ο πολεμιστής που χτυπάει ο άγιος στην Εικόνα του;

Θαύματα του αγίου Δημητρίου στους μουσουλμάνους (& εδώ) 

Όταν ο άγιος Δημήτριος διαφώνησε... με το Χριστό! 

Τα θαύματα του Αγίου Δημητρίου

Saint Demetrios the Great Martyr of Thessaloniki

Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

Λογοτεχνικός Διαγωνισμός 2017: Μια φορά και ένα καιρό στα χρόνια του Ιουστινιανού


"Ν": Δυστυχώς αργήσαμε να το μάθουμε. Η προθεσμία υποβολής είναι μέχρι τις 30 Οκτωβρίου 2017. Σημαντικός διαγωνισμός. Διαβάστε εδώ!


Για το Βυζάντιο:

Εκκλησία και εξουσία στο Βυζάντιο 
29 Μαΐου: “Επίθεση” στους Τούρκους!...
Ιστορικά θέματα για το Βυζάντιο

Ο άγιος Ανδρέας Ρουμπλιόφ & η εικόνα της Αγίας Τριάδας, το καύχημα της ρωσικής αγιογραφίας



Eπιμέλεια Σοφία Ντρέκου, Αέναη επΑνάσταση (εκεί υπάρχουν περισσότερα βίντεο από αυτά που ανεβάζουμε εδώ)

Ερμηνεία της Ορθόδοξης εικόνας [1415]
του Ανδρέα Ρουμπλιόφ
1360 - 17 Οκτωβρίου 1428

«Από τους μεγαλύτερους αγιογράφους στο κόσμο είναι και ο Ρώσος μοναχός Ανδρέας Ρουμπλιόφ. Στα 1515 διακόσμησε τον καθεδρικό ναό της Αναλήψεως του Χριστού στη Μόσχα. Εκατό πενήντα χρόνια αργότερα η σύνοδος των Επτά Κεφαλαίων αναγνωρίζει ειδικά την εικόνα της Αγίας Τριάδος ως υπόδειγμα της αγιογραφίας και όλων των αναπαραστάσεων της Αγίας Τριάδος. Δεν υπάρχει τίποτε παρόμοιο ως προς τη δύναμη της θεολογικής συνθέσεως, το πλούτο του συμβολισμού και την άφθαστη καλλιτεχνική ωραιότητα.

Μπορούμε να ξεχωρίσουμε τρία υπερκείμενα επίπεδα.


Το πρώτο είναι η ανάμνηση της βιβλικής διηγήσεως για την επίσκεψη των τριών οδοιπόρων στον Αβραάμ (Γεν. ιη’1-15), που την ερμηνεύει το λειτουργικό σχόλιο: «Μακάριε Αβραάμ, την είδες και την δέχθηκες εσύ τη μια και τριαδική Θεότητα».


Η απουσία όμως των μορφών του Αβραάμ και της Σάρρας μας καλεί τώρα να εισδύσωμε βαθύτερα, στο δεύτερο επίπεδο, της «θείας οικονομίας». Οι τρεις ουράνιοι οδοιπόροι αποτελούν το «Αιώνιο Συνέδριο» και το τοπίο αλλάσσει σημασία: η σκηνή του Αβραάμ γίνεται ανάκτορο και ναός, η δρυς του Μαβρή το ξύλο της ζωής και ο κόσμος ένα σχηματικό κύπελλο μέσα στη φύση, ανάλαφρο σημείο της παρουσίας της. Το επιτραπέζιο σκεύος με το μοσχάρι το αντικατασταίνει το ποτήριο της ευχαριστίας.


Οι τρεις άγγελοι ανάλαφροι και λιγεροί μας παρουσιάζουν σώματα πολύ επιμηκυσμένα. Οι πτέρυγες των αγγέλων, καθώς και ο σχηματικός τρόπος της επεξεργασίας του τοπίου δίδουν την άμεση εντύπωση του άϋλου, της απουσίας κάθε γήϊνου βάρους. Η ανάστροφη προοπτική εξαφανίζει την απόσταση, το βάθος, όπου τα πάντα χάνονται απόμακρα και μ’ ένα αποτέλεσμα αντίθετο φέρει κοντά μας τις μορφές, δείχνοντας πως ο Θεός είναι εκεί και παντού. Η χαρωπή ελαφράδα του συνόλου, δημιουργεί ένα φτερωτό όραμα.


Τα τρία πρόσωπα βρίσκονται σε συνομιλία. Το θέμα της θα πρέπει να είναι το κείμενο του Ιωάννη: «Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός το κόσμο, ώστε έδωσε το μονογενή υιό του». 

  • Ο Λόγος όμως του Θεού είναι πάντοτε πράξη: παίρνει τη μορφή του ποτηρίου.
Το τρίτο επίπεδο, ενδοθεϊκό, μόνον υποβάλλεται, είναι υπερβατικό και ανέφικτο. Ωστόσο είναι παρόν, αφού η οικονομία της σωτηρίας απορρέει από την εσωτερική ζωή του Θεού.

Ο Θεός είναι ο ίδιος αγάπη μεσα στη τριαδική ουσία του και η αγάπη του προς το κόσμο δεν είναι παρά το απάυγασμα της τριαδικής του αγάπης. Η δωρεά του εαυτού του, που δεν είναι ποτέ υστέρημα, αλλά έκφραση της περίσσειας της αγάπης του, εικονίζεται με το ποτήριο.


Οι άγγελοι ειναι συγκεντρωμένοι γύρω από τη θεία τροφή. 


Το περιεχόμενο του ποτηρίου είναι ο Αμνός, που μας κάνει να συσχετίσουμε το ουράνιο Δείπνο με τα λόγια της Αποκαλύψεως: «Το αρνίο εσφαγμένον από καταβολής κόσμου». Η αγάπη, η θυσία, ο σφαγιασμός, υπάρχουν πριν από τη δημιουργία του κόσμου, βρίσκονται στην αρχή. 

Οι τρείς άγγελοι είναι σε ανάπαυση που είναι η υπέρτατη ειρήνη του όντος καθεαυτό. Η ανάπαυση όμως αυτή είναι και «μεθύουσα» μια πραγματική έκσταση, η «έξοδος εις εαυτόν».

Ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης αποκαλύπτει την έκσταση-μυστήριο:

  • «Το παραδοξότερο από όλα είναι το ότι η στάση και κίνηση είναι το ίδιο πράγμα».
Η κίνηση ξεκινά από το αριστερό πόδι του προς τα δεξιά αγγέλου, συνεχίζεται στη κλίση της κεφαλής του, περνά στον άγγελο του κέντρου, παρασύρει χωρίς αντίσταση το κόσμο, το βράχο το δένδρο και εκβάλλει στη κάθετη θέση του προς τα αριστερά αγγέλου, όπου ηρεμεί σαν μέσα σε δοχείο. Παράλληλα με αυτή τη κυκλική κίνηση, που η κατάληξή της ορίζει όλα τα υπόλοιπα, καθώς η αιωνιότητα ορίζει το χρόνο, η κατακόρυφη φορά του ναού και των σκήπτρων δείχνει τη τάση του γήϊνου προς το ουράνιο, όπου η ορμή βρίσκει το τέρμα της. 

Το όραμα τούτο του Θεού ακτινοβολεί από την υπερβατική αλήθεια του δόγματος.

Οι άγγελοι αναδίδουν την ενότητα και ισότητα, η διαφορά τους προέρχεται από τη προσωπική στάση καθενός απέναντι στους άλλους, χωρίς ωστόσο, να υπάρχει ούτε επανάληψη ούτε σύγχυση.

Ένας μόνος Θεός και τρία Πρόσωπα ολότελα ίσα, καθώς φανερώνουν τα όμοια σκήπτρα, σύμβολα της βασιλικής εξουσίας με την οποία είναι προικισμένος κάθε άγγελος.

Η θεία μορφή της τριαδικής θεότητας μας ατενίζει, υπερβαίνει τις δικές μας διαιρέσεις και τα δικά μας σπαράγματα. Είναι ένα κυρίαρχο κάλεσμα που ενεργεί με μόνη τη πραγματικότητά του και την απλή του ύπαρξη.


Οι γεωμετρικές μορφές της συνθέσεως είναι το ορθογώνιο, ο σταυρός, το τρίγωνο και ο κύκλος. Δομούν την εικόνα από μέσα και πρέπει να τα ανακαλύψει κανείς. 

Το ορθογώνιο που βλέπουμε στο κάτω μέρος του τραπεζιού είναι το ιερογλυφικό της γης. 

Το πάνω μέρος του τραπεζιού είναι επίσης ορθογώνιο, ξαναβρίσκουμε σε αυτό τη σημασία των τεσσάρων μερών του κόσμου, των τεσσάρων σημείων του ορίζοντα, που, κατά τους πατέρες της Εκκλησίας, ήταν ο συμβολικός αριθμός της πληρότητας των τεσσάρων Ευαγγελίων, στην οποία δεν μπορεί κανείς ούτε να προσθέσει ούτε να αφαιρέσει κάτι. Είναι το σύμβολο της καθολικότητας του Λόγου.

Το πάνω αυτό μέρος του τραπεζιού – βωμού, παριστάνει την Βίβλο που προσφέρει το ποτήριο, καρπό του Λόγου. Αν προεκτείνουμε τη γραμμή του ξύλου της ζωής (που βρίσκεται πίσω από το κεντρικό άγγελο), θα την δούμε να κατεβαίνει, να διασχίζει το τραπέζι και να βυθίζει τις ρίζες του μέσα στο ορθογώνιο της γης. 


Το δένδρο εξαγγέλθηκε από το Λόγο και τράφηκε με το περιεχόμενο του ποτηρίου. Έτσι βρίσκουμε την εξήγηση του μυστηρίου του, γιατί το δένδρο έφερε τους καρπούς της αιώνιας ζωής, γιατί ήταν το δένδρο της ζωής. 

Τα χέρια των αγγέλων συγκλίνουν προς το σημείο της γης, τόπο εφαρμογής της θείας Αγάπης.

Ο φωτοστέφανος του Πατρός, το ποτήριο και το σημείο της γης βρίσκονται στην ίδια κάθετη γραμμή, που διαιρεί την εικόνα στα δύο και διασταυρώνεται με τη οριζόντια γραμμή, που ενώνει τους φωτεινούς κύκλους των παράπλευρων αγγέλων, σχηματίζοντας σταυρό.


Ο σταυρός έτσι εγγράφεται μέσα στον ιερό κύκλο της θείας ζωής, είναι ο ζωντανός άξονας της τριαδικής αγάπης.

  • «Ο Πατήρ είναι η αγάπη που σταυρώνει, ο Υιός είναι η αγάπη που σταυρώθηκε, το άγιο Πνεύμα είναι ο σταυρός της αγάπης, η ανίκητη δύναμή της.»
  • Ο Υιός και το Πνεύμα είναι τα δυό χέρια του Πατρός.
Αν ενώσουμε τα ακραία σημεία του τραπεζιού με το σημείο που βρίσκεται ακριβώς πάνω από τη κεφαλή του κεντρικού αγγέλου, βλέπουμε πως οι άγγελοι είναι τοποθετημένοι ακριβώς σε ένα ισόπλευρο τρίγωνο. Αυτό φανερώνει την ενότητα και τη ταυτότητα της Τριάδος. 

Τέλος η γραμμή που σύρεται ακολουθώντας τα εξωτερικά περιγράμματα των τριών αγγέλων σχηματίζει ένα τέλειο κύκλο, σημείο της θείας αιωνιότητας. Το κέντρο του κύκλου αυτού είναι στο χέρι του Πατρός, του Παντοκράτορος.

Η στάση του Πατρός αναδίδει την ιερατική ειρήνη και ακινησία, το συντελεσμένο, στατική αρχή της αιωνιότητας, ταυτόχρονα όμως, με μια αντίθεση από τις καταπληκτικότερες, το αυξανόμενο κύμα της κινήσεως του δεξιού βραχίονα, η δυνατή του καμπύλη, που εναρμονίζεται με την δύναμη, με την οποία κλίνει ο λαιμός και η κεφαλή, εκφράζουν τη δυναμική αρχή.


Στη συμβολική γλώσσα των γραμμών οι κυρτές καμπύλες σημαίνουν πάντα την έκφραση, την ομιλία, την αποκάλυψη, ενώ αντίθετα οι κοίλες καμπύλες σημαίνουν την υπακοή, τη προσευχή, την αυταπάρνηση, τη δεκτικότητα. 


Ο Πατήρ είναι στραμμένος προς τον Υιό του. Ο Υιός ακροάζεται, οι πτυχές του ενδύματός του εκφράζουν την υπέρτατη προσοχή, την αυτοεγκατάλειψη. Απαρνείται ο ίδιος τον εαυτό του για να μην είναι άλλο παρά ο Λόγος του Πατρός.

Το δεξί του χέρι επαναλαμβάνει τη κίνηση του Πατρός, την ευλογία. 


Τα δύο δάκτυλα που ξεχωρίζουν πάνω στη λευκότητα της τράπεζας, συμβολίζουν τις δύο φύσεις του Χριστού.

Το αφημένο χέρι του δεξιού αγγέλου δείχνει τη κατεύθυνση της ευλογίας, το κόσμο, να σκέπει, να προστατεύει. 


Η γλυκύτητα των γραμμών έχει κάτι το μητρικό. Είναι η παρηγοριά, ο Παράκλητος, αλλά είναι και το Πνεύμα, το Πνεύμα της Ζωής. Η στάση του είναι διαφορετική των άλλων αγγέλων. Με τη κλίση του βρίσκεται ανάμεσα στο Πατέρα και τον Υιό. Είναι το πνεύμα της κοινωνίας, η κίνηση ξεκινά από αυτόν τον άγγελο. 

Ο Πατέρας μετακινείται προς τον Υιό, ο Υιός δέχεται τον Πατέρα και ο Λόγος αντηχεί. «Με το άγιο Πνεύμα αναγνωρίζουμε το Χριστό, τον Υιό του Θεού και με τον Υιό θεωρούμε τον Πατέρα» [Όσιος Ιωάννης Δαμασκηνός]

Τα χρώματα έχουν τη δική τους γλώσσα. Η πυκνότητα των χρωμάτων της κεντρικής μορφής γίνεται εντονότερη με την αντίθεση της λευκότητας του τραπεζιού. Το βαθύ πορφυρό (η θεία αγάπη) και το πυκνό γαλάζιο (η ουράνια αλήθεια) με το αστραφτερό χρυσάφι των πτερύγων (η θεία αφθονία) είναι η τέλεια συγχορδία. Το χρυσάφι των θρόνων, που είναι η υπεραφθονία της ζωής του Θεού. Ο Πατήρ, απρόσιτος, στη πυκνότητα των χρωμάτων, αποκαλύπτεται γλυκύτερος, προσιτός μέσα στη φωτεινή νεφέλη του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Από μακρυά δίνει την εντύπωση μιας φλόγας γαλάζιας και κόκκινης. Το χέρι του Πατρός, καθώς απλώνεται πάνω από το ποτήριο, κρατεί την αρχή και το τέλος. Το ποτήριο ακτινοβολεί μέσα στη λαμπρή λευκότητα του Λόγου.

Από την εικόνα αναδίδεται ένα ισχυρό κάλεσμα «να γίνουν όλοι ένα… καθώς εμείς ένα είμαστε». Όλοι οι άνθρωποι έχουν κληθεί να ενωθούν γύρω από το ίδιο και μοναδικό ποτήριο, να λάβουν το μεσσιανικό Δείπνο. Η Τριάς υπάρχει, όλοι έχουμε αγαπηθεί, όλα είναι Χάρη.»[2]


Ο Αντρέϊ Ρουμπλιόφ [Андре́й Рублёв] 
(περί το 1360 με 1370 - πιθανόν 17 Οκτωβρίου 1428) 
θεωρείται ο κορυφαίος Ρώσος αγιογράφος του Μεσαίωνα. 
Το 1988, ανακηρύχθηκε άγιος από τη Ρωσική Εκκλησία 
ως Άγιος Ανδρέας ο Εικονογράφος 
και η μνήμη του τιμάται στις 4 Ιουλίου.
Ο αστεροειδής 2457 Ρουμπλιόβ (2457 Rublyov) 
πήρε το όνομά του από τον αγιογράφο αυτόν.

Βιογραφικό

Πληροφορίες για τον βίο και το έργο του Αντρέι Ρουμπλιώφ σώζονται μόνο σε μεταγενέστερα χρονικά, και δεν είμαστε βέβαιοι για την ακρίβεια των πληροφοριών που δίνουν. Πάντως, υποστηρίζουν ότι σε πολύ νεανική ηλικία ασπάσθηκε τον μοναχικό βίο, στη μονή της Αγίας Τριάδος, ως υποτακτικός του τότε ηγουμένου Σεργίου, εν συνεχεία οσίου (εκοιμήθη το 1392). Ο Σέργιος έδωσε το όνομα του Πρωτοκλήτου Αποστόλου Ανδρέα στον νεαρό μοναχό –άρα το κατά κόσμον όνομα του Ρουμπλιώφ δεν μας είναι γνωστό.


Ο Αντρέι Ρουμπλιώφ πιθανολογείται ότι γεννήθηκε περί το 1360. Λέγεται ότι ήταν ένας πολύ ντροπαλός και σιωπηλός άνθρωπος, εξαιρετικά ταπεινόφρων. Την πρώτη επίσημη αναφορά του ονόματός του συναντάμε σ’ ένα έγγραφο του 1405, στο οποίο δηλώνεται ότι την εικονογράφηση του Καθεδρικού ναού της Μόσχας στο Κρεμλίνο ανέλαβε ο Θεοφάνης ο Έλληνας μαζί με τον μαίστορα Πρόχορο και τον μοναχό Αντρέι Ρουμπλιώφ.


Το ταλέντο του Ρουμπλιώφ έγινε γρήγορα γνωστό και προσελήφθη στην αυλή του Ηγεμόνα της Μόσχας ή το πιθανώτερο δεν προσελήφθη επ' αμοιβή αλλά του ανετέθησαν έργα. Στα τέλη του 14ου αι. αγιογράφησε μέρος από τον Καθεδρικό του Ζβενιγκόροντ, κοντά στη Μόσχα, και το 1400 φαίνεται πως ανέλαβε να εικονογραφήσει τον Καθεδρικό του Ευαγγελισμού στο Κρεμλίνο. Το 1408, μαζί με τον συνεργάτη του Δανιήλ, λέγεται ότι εικονογράφησε το ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Βλαδιμήρ.


O Αντρέι Ρουμπλιώφ δεν φαίνεται να απεχώρησε ποτέ ή να εγκατέλειψε τη μονή της μετανοίας του, δηλαδή τη μονή του Αγίου Σεργίου. Εκεί αγιογράφησε το Καθολικό. Σύμφωνα με την παράδοση, αγιογράφησε την Αγία Τριάδα προς τιμήν του γέροντά του οσίου Σεργίου, μεταξύ 1411 και 1422.


Φαίνεται ότι ενώ ακόμη εικονογραφούσε τη μονή Ανδρόνικωφ, το 1430, ο Ρουμπλιώφ απέθανε σε ηλικία 70 περίπου ετών. Η σορός του εναποτέθηκε σε κρύπτη στο μοναστήρι. Η ρωσική Εκκλησία τον ανεκήρυξε άγιο το 1989 και η μνήμη του τιμάται στις 17 Ιουλίου (με το παλαιό ημερολόγιο).


Κατά τη διάρκεια της Οκτωβριανής Επανάστασης οι τοιχογραφίες στη μονή Ανδρόνικωφ και σε άλλα μοναστήρια καταστράφηκαν, με το επιχείρημα ότι το νέο κράτος δεν θέλει Εκκλησία. Οι καταστροφές αυτές πρέπει να θεωρούνται από τις μεγαλύτερες συμφορές του πολιτισμού.


Η ίδια η Λαύρα της Αγίας Τριάδος έγινε με διάταγμα του Λένιν Μουσείο του Λαού, και πολλά έργα καταστράφηκαν, πολλά όμως γλύτωσαν χάρις στην κουλτούρα του πρώτου Σοβιετικού Διευθυντή του ...Μουσείου. Η μονή Ανδρόνικωφ είχε χειρότερη μοίρα: έγινε στρατόπεδο συγκέντρωσης, κι όταν αυτά άρχισαν να περιορίζονται, έγινε κατοικίες των εργατών κοντινού εργοστασίου. Μόλις το 1960 η μονή αποκαταστάθηκε κάπως και λειτουργεί έκτοτε ως Μουσείο Χριστιανικής Τέχνης. [3]


Θεοφάνης και Αντρέϊ Ρουμπλιόφ

Ο Θεοφάνης ο Έλλην (1335-1409) είναι μία ιστορική, καλλιτεχνική και πνευματική προσωπικότητα που δεσπόζει με το τεράστιο σε έκταση και λαμπρότητα αγιογραφικό του έργο στους 14ο και 15ο αι. Όμως, ενώ το έργο του στη Ρωσία είναι πολύ γνωστό στους Ρώσους και Ευρωπαίους, ελάχιστα είναι γνωστό στην ελληνική ιστοριογραφία της Tέχνης, με εξαίρεση βέβαια τον Ξυγγόπουλο, τον Κ. Καλοκύρη και άλλους.

Ο Θεοφάνης απουσιάζει επίσης από τα σύγχρονα ελληνικά λεξικά και τις εγκυκλοπαίδειες και συγχέεται με τον Θεοφάνη τον Κρήτα του 16ου αι. Στην πραγματικότητα, ο Θεοφάνης είναι από τους κυριότερους εκφραστές της παλαιολόγειας βυζαντινής τέχνης, δημιουργός της βυζαντινο-ρωσικής σχολής Τέχνης, πρόδρομος της Κρητικής Σχολής και θεωρείται ισάξιος του Έλ Γκρέκο και των κλασικών της Δύσης (Τζιότο, Ραφαήλ).

Ο προσφάτως εκλιπών δόκιμος συγγραφέας Κ. Σαρδελής ασχολήθηκε συστηματικά με τον Θεοφάνη και εξέδωσε στη δεκαετία του 1970 ένα ογκώδες έργο για τη ζωή και το έργο του. Ο Θεοφάνης που συμπεραίνεται ότι γεννήθηκε γύρω στα 1335, εργάσθηκε ως αγιογράφος σε Εκκλησίες της Κωνσταντινούπολης (Μονή της Χώρας, του Γαλατά) και της Θεοδοσίας της Κριμαίας, πριν μεταβεί γύρω στα 1365 και εργασθεί στο Νόβγκοροντ, στο Βολότοβ, στο Βλαντιμίρ και τελικά στη Μόσχα μετά το 1378, όπου και απεβίωσε πριν το 1409.

Το 1405 «την άνοιξη άρχισαν να ζωγραφίζουν την πέτρινη Εκκλησία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στην Αυλή του Μεγάλου Πρίγκηπα και οι τεχνίτες ήσαν ο εικονογράφος Θεοφάνης ο Έλλην, ο Τσάρετς Πρόχορος από το Γκόρεντεκ και ο μοναχός Αντρέι Ρουμπλιόφ».


Ν. Λυγερός - H Αγία Τριάδα του Roublev

πέραν της ιερότητας
παραμένει ανθρώπινη
για τη χάρη της κίνησης
και των βλεμμάτων
της ευσπλαχνίας
που διεισδύει
για αυτόν που θεωρεί
τη θρησκεία
ως μία αρχή ζωής.[1]


La Trinité de Roublev

au delà du sacré demeure
humaine pour la grâce
de la gestuelle et des regards
de la compassion qui pénètre
parce que pense
la religion comme
un principe de vie.[1]

Παραπομπές 
1. N. Lygeros/Ν. Λυγερός 8467) La Trinité de Roublev. (poème). Perfection 13 1 1/2012. Eλ. H Αγία Τριάδα του Roublev. (ποίημα). nikos-lygeros-poihsh.blogspot.gr  
2. «Ερμηνεία της Ορθόδοξης εικόνας» Ι. Μ. Ασωμάτων - Πετράκη, www.monipetraki.gr  
3. «Βιογραφικά» Παναγιώτης Δρακόπουλος - Αντρέι Ρουμπλιώφ www.myriobiblos.gr
4. Το οπτικό υλικό (Βίντεο) από www.YouTube, εταιρεία της Google.
5. «H Αγία Τριάδα του Roublev» Σοφία Ντρέκου, www.sophia-ntrekou.gr
 
Επιλεγμένο οπτικοακουστικό υλικό



Το αριστούργημα του Αντρέι Ταρκόφσκι "Αντρέι Ρουμπλιόφ":

Andrey Rublyov (1966) ταινία 
σκηνοθεσία Αντρέι Ταρκόφσκι
 
Film Andrei Rublev (Russian: Андрей Рублёв, Andrey Rublyov), also known as The Passion According to Andrei (Russian: Страсти по Андрею), is a 1966 Soviet biographical historical drama film directed by Andrei Tarkovsky and co-written with Andrei Konchalovsky. The film is loosely based on the life of Andrei Rublev, the great 15th-century Russian icon painter. The film features Anatoly Solonitsyn, Nikolai Grinko, Ivan Lapikov, Nikolai Sergeyev, Nikolai Burlyayev and Tarkovsky's wife Irma Raush. Savva Yamshchikov, a famous Russian restorer and art historian, was a scientific consultant of the film.

Σοβιετική ταινία, σκηνοθεσία Αντρέι Ταρκόφσκι με τους: Ανατόλι Σολονίτζιν, Ιβάν Λαπίκοφ, Νικολάι Σεργκέγιεφ, Ίρμα Ράους, Νικολάι Γκρίνκο, Στέφαν Κρίλοφ
Στη Ρωσία του 15ου αιώνα ο αγιογράφος Θεοφάνης ο Έλληνας επιλέγει ως βοηθό του το μοναχό Αντρέι Ρουμπλιόφ. Ο τελευταίος έχει διάφορους θεολογικούς προβληματισμούς κι όταν σε μια επιδρομή των Ταρτάρων αναγκάζεται να σκοτώσει, απαρνείται για μεγάλο διάστημα τη ζωγραφική. Μια ταινία στοχασμός πάνω στην τέχνη και την πνευματική αποστολή του καλλιτέχνη, η οποία βρήκε πολλά εμπόδια κατά την πρώτη προβολή της στη Σοβιετική Ένωση και για πρώτη φορά βλέπουμε στην κανονική της διάρκεια.



Ο Αντρέι Ταρκόφσκι απαντά στο ερώτημα: "τι είναι τέχνη", σχολιάζοντας την ταινία του "Ἀντρέι Ρουμπλιόφ":
 


Επίσης: 

Ο ΘΕΟΣ ΩΣ ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ
 
Πρέπει να ζωγραφίζουμε το Θεό; 
Η Αγία Τριάδα ως φανέρωση και εμπειρία του ακτίστου Φωτός
Ο ποιητής που κολυμπούσε στο θεϊκό Φως
Ο Θεός έχει θρησκεία;

Η θέωση ως σκοπός της ζωής του ανθρώπου

Νευροθεολογία: Εγκέφαλος και πνευματική εμπειρία
Ιστορίες πλάνης: Ψεύτικα θαύματα και οράματα στην Ορθοδοξία
Η επιστημονική έρευνα για το Θεό
Βλέποντας το Θεό - Μοναχισμός και θέα του Ακτίστου Φωτός
Τα τρία είδη του Φωτός κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά

Ο άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος & δύο παιδιά, που τα ανάγκασαν να τρέχουν μέσα στη φωτιά!...

Aidan Hart Sacred Icons



Welcome to the Aidan Hart website 
Aidan Hart, a member of the Greek Orthodox Church living in Britain, has been a full-time icon painter and carver for over twenty-five years.
He has works in more than twenty countries of the world and in many cathedrals and monasteries.
His aim, in accordance with the Byzantine icon tradition, is to make liturgical art that manifests the world transfigured in Christ.
For inspiration Aidan draws in particular on the Byzantine, Russian and Romanesque icon traditions. As you will see on this website, Aidan and his growing team of artisans work in a variety of liturgical arts – carving, fresco, mosaic and liturgical furnishings as well as panel icons. He also offers consultancy, lectures, teaches and writes. We hope that you enjoy looking at the icons, carvings and mosaics illustrated on this website. We specialise in commissioned work, so if you are interested in discussing a work that you would like Aidan and his team to make for you, or just want to ask a question, please don’t hesitate to contact him.

Click:

https://aidanharticons.com/
More (& videos) here!


See also
The ancient Christian Church - About Orthodox Church in the West World

Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Οι ανδρικοί αγώνες του αγίου Αρτεμίου, του Διοικητή της Αιγύπτου που τα έβαλε με τον ίδιο τον Αυτοκράτορα (20 Οκτωβρίου)


Το απολυτίκιο του αγίου λέει:

Εικ. από εδώ
Εὐσέβειας τοῖς τρόποις καλλωπιζόμενος, ἀθλητικῆς ἀγλαΐας ὤφθης σοφὲ κοινωνός, πρὸς ἀγῶνας ἀνδρικοὺς παραταξάμενος· ὅθεν ὡς λύχνος φωταυγής, τῶν θαυμάτων τὰς βολάς, ἐκλάμπεις τῇ οἰκουμένῃ, Ἀρτέμιε Ἀθλοφόρε, πρὸς σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Παρακαλώ, γνωρίστε τους μεγάλους αγίους μας της 20ής Οκτωβρίου, με μια επίσκεψη στα:

Άγιος Αρτέμιος ο Μεγαλομάρτυρας (λεπτομερώς εδώ)


Οσία Ματρώνα η Χιοπολίτιδα, η θαυματουργή
 

Ανακομιδή Ιερών λειψάνων του Οσίου Γερασίμου του Νέου Ασκητή, του Πελοποννήσιου (πρόκειται για τον γνωστό μας άγιο Γεράσιμο της Κεφαλλονιάς)
 

Άγιοι Εβόρης και Ενόης
 

Άγιοι Ζεβινάς, Γερμανός, Νικηφόρος και Αντωνίνος
 

Αγία Μαναθώ η παρθένος
 

Άγιος Βασίλειος επίσκοπος Τραπεζούντας
 

Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Οσίου Γρηγορίου Καλλίδη