ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2018

Η συγκλονιστική ιστορία των αγίων Ξενοφώντος, Μαρίας και των γιων τους, αγίων Αρκάδιου & Ιωάννη (26 Ιανουαρίου)


ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ
Ορθόδοξη Πορεία

Η εκκλησία μας σήμερα εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη του οσίου Ξενοφώντος και της οικογένειάς του. Ο όσιος Ξενοφών, η σύζυγός του Μαρία και τα δύο του παιδιά Αρκάδιος και Ιωάννης, είν’ ένα παράδειγμα άγιας οικογένειας πολύ διδακτικό και μάλιστα στον καιρό μας.
Γενική είναι η γνώμη και η ανησυχία ότι ο θεσμός της οικογένειας περνάει μεγάλη κρίση, κι όλοι όσοι σκέφτονται σωστά, ζητούν στηρίγματα για να ενισχύσουν το κύτταρο του κοινωνικού βίου, που είναι η οικογένεια. Παραδείγματα σαν των αγίων, που εορτάζει σήμερα η εκκλησία μας, είναι πολύ διδακτικά για τους χριστιανούς. Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε και προβάλλει η εκκλησία το βίο και την πολιτεία των αγίων.

Ο άγιος Ξενοφών και η σύζυγός του Μαρία ήσαν κατά τους χρόνους του βασιλέα Ιουστινιανού, πλούσιοι και ευσεβείς χριστιανοί στην Κωνσταντινούπολη. Όχι πως πάντα η ευσέβεια συνοδεύει τον πλούτο, μα ο Ξενοφών και η Μαρία ήσαν καλοί χριστιανοί και νοικοκυρεμένοι άνθρωποι. Είχαν δυο παιδιά, τον Αρκάδιο και τον Ιωάννη και φρόντιζαν για την καλή τους αποκατάσταση, όπως αυτή είναι η φροντίδα και το όνειρο των καλών γονέων. Ο Ξενοφών λοιπόν και η Μαρία ανάθρεψαν πρώτα κι έβαλαν στο δρόμο του Θεού τα παιδιά τους και φρόντισαν ύστερα να τους δώσουν καλά εφόδια και για το βίο τους. Σήμερα ίσως αυτό το καταλαβαίνουμε περισσότερο από κάθε άλλη εποχή, αφού τόσο απασχολεί τους γονείς η επαγγελματική αποκατάσταση των παιδιών.

Αφού λοιπόν ο Αρκάδιος και ο Ιωάννης έκαμαν τις πρώτες σπουδές των στην Κωνσταντινούπολη, οι γονείς των, μια και είχαν τα μέσα, αποφάσισαν να τα στείλουν στη Βηρυτό, για να σπουδάσουν τη νομική επιστήμη˙ η Βηρυτός τότε ήταν κέντρο ανώτερων σπουδών. Πήραν λοιπόν τα παιδιά την ευχή των γονέων τους και ξεκίνησαν για την πόλη, όπου θα έβρισκαν ανώτερες Σχολές και δασκάλους, για να σπουδάσουν την επιστήμη, που είχε τότε μεγάλη πέραση, και που θα τους εξασφάλιζε μια καλή σταδιοδρομία στις δημόσιες υπηρεσίες του μεγάλου Βυζαντινού Κράτους. Θα ταξίδευαν από θάλασσα, μα πρέπει να σκεφτούμε ποια ήσαν τα πλοία του καιρού εκείνου και να μη μας φανεί παράξενο ότι το πλοίο ναυάγησε κι ο Ξενοφών κι η Μαρία έχασαν τα ίχνη των παιδιών τους.
Όχι μόνο ένα πλοίο του καιρού εκείνου κινδύνευε εύκολα σε μια θαλασσοταραχή να ναυαγήσει, αλλά κι όλα τα άλλα μέσα που ξέρουμε τώρα δεν υπήρχαν, για να μάθει κανείς και να πληροφορηθεί τι απόγιναν οι ναυαγοί. Χάθηκαν λοιπόν πραγματικά τα ίχνη των δύο αδελφών κι οι γονείς των δεν είχαν τρόπο να τα αναζητήσουν και να τα βρουν. Ξεκίνησαν λοιπόν από την Κωνσταντινούπολη για τα μέρη της Συρίας και της Παλαιστίνης, μήπως βρουν τα παιδιά τους. 

Αυτή ήταν μια απόφαση πολύ τολμηρή και, σαν από την αρχή, καταδικασμένη σε αποτυχία. Μα οι δυο χριστιανοί σύζυγοι ξεκίνησαν με την αγάπη στα παιδιά τους και με την ελπίδα στο Θεό. Και δεν γελάστηκαν, γιατί όσα δεν μπορούν οι άνθρωποι τα μπορεί ο Θεός, και «η ελπίς ου καταισχύνει».
Περιπλανώμενοι και αναζητώντας τα παιδιά τους, ο Ξενοφών και η Μαρία έφτασαν στα Ιεροσόλυμα. Η αγία Πόλη τότε ήταν εκκλησιαστικό πνευματικό κέντρο, με λαμπρές εκκλησίες που είχε κτίσει η αγία Ελένη και με πολλά μικρά και μεγάλα μοναστήρια, στα οποία ασκήτευαν σπουδαίοι μοναχοί και Πατέρες. Εκεί λοιπόν, οδηγούμενοι από το Θεό, οι δυο χριστιανοί σύζυγοι Ξενοφών και Μαρία βρήκαν τα παιδιά τους , τον Αρκάδιο και τον Ιωάννη. Και πώς τα βρήκαν τάχα; Όχι δυο Το ναυάγιο στη θάλασσα ήταν η επιτυχία των δύο αδελφών στη στεριά! Αντί να σπουδάσουν στη Βηρυτό, έγιναν μοναχοί στα Ιεροσόλυμα. Ίσως την ώρα του κινδύνου να έταξαν και να αφιέρωσαν τον εαυτό τους στο Θεό.
ναυαγησμένους και αποτυχημένους νέους, να γυρίζουν εξαθλιωμένοι στο δρόμο, αλλά δυο νέους ντυμένους το μοναχικό ένδυμα.
Αλλά είναι αντάξιος κι ο τρόπος, με τον οποίο οι γονείς χαιρέτισαν και πανηγύρισαν την ανακάλυψη των παιδιών τους. Τάχα λυπήθηκαν, που τους είδαν μοναχούς; Τάχα θέλησαν να τους πάρουν από το μοναστήρι και να γυρίσουν στο σπίτι τους; Τέτοια κάνουν πολλοί, όταν δουν τα παιδιά τους μοναχούς. Αλλά ο Ξενοφών και η Μαρία, σαν ευσεβείς χριστιανοί, έκαμαν κάτι άλλο. Γεμάτοι χαρά για την ανεύρεση των παιδιών τους και γεμάτοι ευγνωμοσύνη στο Θεό, έγιναν κι εκείνοι μοναχοί. Έτσι ο Ξενοφών και η Μαρία, ο Αρκάδιος και ο Ιωάννης έκαμαν τώρα μια πρότυπη μοναστική αδελφότητα. Η σωφροσύνη και η αγιότητα είναι ο κανόνας και η παράδοση της Ορθοδοξίας. Αμήν.

Από το βιβλίο:
ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ
ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ Λ. ΨΑΡΙΑΝΟΥ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΕΡΒΙΩΝ ΚΑΙ ΚΟΖΑΝΗΣ

ΕΙΚΟΝΕΣ ΕΜΨΥΧΟΙ
(Εξαπλά β’)
ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΑ

Η/Υ επιμέλεια, Σοφίας Μερκούρη.

Σχόλιο του π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα 
στο βίο της αγίας αυτής οικογένειας

ΔΙΑΚΟΝΗΜΑ (εικ. από εδώ)
 
Στην χορεία των αγίων συναντούμε όχι μόνο όσους εβίωσαν την κατά Χριστόν παρθενία, αλλά και πολλούς εγγάμους και μάλιστα ολόκληρες οικογένειες. Μια από αυτές είναι και η οικογένεια του οσίου Ξενοφώντος. Ο άγιος αυτός άνθρωπος έζησε τον 6ον μ. Χ. αιώνα. Ήταν αριστοκρατικής καταγωγής με πολλά υλικά αγαθά, τα οποία όμως δεν τον εμπόδισαν να ζήση πνευματική ζωή. Με την ελεημοσύνη και την αγάπη τα αποθήκευσε στην τράπεζα του ουρανού και απόκτησε πλούτο πνευματικό. Μαζί με την ευλαβέστατη σύζυγό του Μαρία ανάθρεψαν τα παιδιά τους, τον Αρκάδιο και τον Ιωάννη, με τα ζωήρρυτα νάματα της ευαγγελικής ζωής. 
Τα δύο παιδιά, όταν ήλθεν η κατάλληλη ώρα, με την ευχή των γονέων τους πήγαν στην Βηρυτό για να σπουδάσουν νομικά. 
Στην πορεία το πλοίο τους ναυάγησε και πολλοί πνίγηκαν. Τα δύο αδέλφια σώθηκαν, από θεία παραχώτηση, και τελικώς βρέθηκαν στα Ιεροσόλυμα. Εκεί χωρίς να γνωρίζη ο καθένας τί απέγινε ο άλλος, συναντήθηκαν στο ίδιο Μοναστήρι όπου πήγαν για να εγκαταβιώσουν. Οι γονείς τους μόλις έμαθαν για το ναυάγιο άρχισαν, όπως ήταν φυσικό, να τους αναζητούν. Μετά την χαρά της συνάντησης έλαβαν την μεγάλη απόφαση να μοιράσουν όλη τους την περιουσία στους φτωχούς και να ενδυθούν και αυτοί το μοναχικό Σχήμα. Εβίωσαν με ζήλο και υπακοή την ορθόδοξη ευαγγελική ζωή και αξιώθηκαν και οι τέσσερεις να φτάσουν στην Θεοκοινωνία. Των “αγίων ο χορός” αυξήθηκε κατά τέσσερα μέλη και οι ορθόδοξες οικογένειες απέκτησαν άλλο ένα πρότυπο και πρεσβευτάς προς τον Θεό. Στο αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας συναντούμε αρκετές τέτοιες οικογένειες, καθώς και πολλά αγιασμένα ανδρόγυνα.

Ο βίος και η πολιτεία των τεσσάρων μελών της αγίας αυτής οικογένειας μας δίδουν την αφορμή να κάνουμε κάποιες προεκτάσεις και να τονίσουμε τρία σημεία:
Πρώτον, ότι τα παιδιά μας είναι δώρα του Θεού. Οι γονείς έτσι πρέπει να τα βλέπουμε και όχι σαν κάτι δικό μας, σαν κτήμα μας που μπορούμε να το κάνουμε ό,τι θέλουμε. Δεν ανήκουν σε μάς, αλλά στον Δημιουργό τους. Εμείς είμαστε διαχειριστές των χαρισμάτων Του. Η αλήθεια αυτή, το ότι δηλαδή ο Θεός δίνει τα παιδιά, φαίνεται καθαρά στην Αγία Γραφή, αλλά και στην καθημερινή ζωή. Πόσα υγιή ανδρόγυνα αδυνατούν να κάνουν παιδιά, παρά το ότι δεν έχουν κανένα απολύτως σωματικό πρόβλημα, αλλά και πόσα άλλα απόκτησαν παιδιά παρά το ότι αυτό ήταν ανθρωπίνως αδύνατο και οι γιατροί το είχαν αποκλείσει.
Ο ιερός Χρυσόστομος τονίζει αυτή την αλήθεια με τρόπο χαρακτηριστικό: “τό τεκείν άνωθεν έχει την αρχήν από της του Θεού προνοίας και ούτε γυναικός φύσις ούτε ανδρός συνουσία ούτε άλλο τι τούτων αύταρκες προς τούτο εστι”. Ο Θεός δημιουργεί και οι γονείς γινόμαστε συνεργάτες του Θεού στο έργο της δημιουργίας. Επομένως, ως δώρα του Θεού να τα αγαπούμε χωρίς να θέλουμε να επιβάλλουμε σε αυτά το θέλημά μας με τρόπο βίαιο. Η ανθρώπινη ελευθερία, το ύψιστο αυτό δώρο του Θεού, δεν πρέπει να παραβιάζεται εν ονόματι της αγάπης. Άλλωστε η αληθινή αγάπη είναι εκείνη που σέβεται και διαφυλάσσει την ανθρώπινη ελευθερία. Τα παιδιά μπορούν να καταλάβουν πότε τους δείχνουμε αληθινή αγάπη και πότε, εν ονόματί της, βγάζουμε τα πάθη και τα απωθημένα μας.

Δεύτερον, ότι ο γάμος δεν αποτελεί εμπόδιο για την σωτηρία. Υπάρχουν έγγαμοι άγιοι, όπως και μοναχοί ανάξιοι της αποστολής τους και το αντίθετο φυσικά. Και μέσα στην οικογένεια μπορεί να βιώση κανείς τις εντολές του Χριστού και να φτάση στον αγιασμό και την θέωση. Σύμφωνα με την Πατερική διδασκαλία ο γάμος είναι πατήρ αγίων. Αρκεί η ζωή των μελών της οικογενείας να εναρμονίζεται με την ζωή της Εκκλησίας. Τα παιδιά μέσα στον χώρο της Εκκλησίας μαθαίνουν να επικοινωνούν με τον Θεό, αλλά και με τους άλλους ανθρώπους και έτσι αποκτούν κοινωνικότητα. Γίνονται κοινωνικά στοιχεία και αυτό είναι πολύ σπουδαίο, αφού όλοι γνωρίζουμε το πόσο υποφέρει η κοινωνία μας από αντικοινωνικά άτομα. Αποκτούν σωστό προσανατολισμό και την αληθινή σοφία και παιδεία, αφού από μικρά μαθαίνουν τα ιερά γράμματα “τά δυνάμενα σοφίσαι εις σωτηρίαν”.

Τρίτον, ότι σκοπός της ζωής του ανθρώπου δεν είναι ο γάμος, αλλά η θέωση. Πολλοί λένε ότι σκοπός της ζωής μας είναι ο γάμος. Αλλά και άλλοι υποστηρίζουν ότι για να σωθή κανείς πρέπει να γίνη μοναχός. Σύμφωνα με την ορθόδοξη θεολογία και τα δύο είναι λάθος. Ο Θεός ευλόγησε τον γάμο και την αύξηση του ανθρωπίνου γένους με τον τρόπο που γνωρίζουμε, γιατί προέβλεψε την πτώση του ανθρώπου στην αμαρτία. Διαφορετικά ο πολλαπλασιασμός του ανθρωπίνου γένους θα γινόταν με άλλο τρόπο, που ο Θεός γνωρίζει. Αλλά και ο μοναχισμός είναι μέσον και όχι σκοπός της ζωής. Η συνάντηση με τον Θεό επιτυγχάνεται και με τους δύο τρόπους, αρκεί κανείς να ζη ορθόδοξα, να υπακούη στην Εκκλησία και να αγωνίζεται να βιώνη την αληθινή μετάνοια που οδηγεί στην θεραπεία, ήτοι στην κάθαρση της καρδιάς από τα πάθη, στον φωτισμό του νού και την θέωση.
Το Ευαγγέλιο του Χριστού είναι ένα για όλους τους ανθρώπους. Η βίωσή του μέσα στην Εκκλησία, με ορθόδοξη καθοδήγηση, οδηγεί στην Θεοκοινωνία.. Στην απόκτηση του αγίου Πνεύματος που ενοποιεί την ύπαρξη, ειρηνεύει και χαροποιεί την καρδιά, αναπαύει την ψυχή και οδηγεί στην σωτηρία.

Υμνογραφικά (από εδώ)
 
Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ήχος δ'. Ό υψωθείς εν τω Σταυρώ.

 
Ως γενεά ευλογητή τω Κυρίω, της ουρανίου ηξιώθησαν δόξης, ασκητικώς δοξάσαντες Χριστόν επί της γης. Ξενοφών ο Όσιος, και η τούτου συμβία, συν τοις αριστεύσασιν, ιεροίς αυτών τέκνοις, ους ευφημούντες είπωμεν φαιδρώς χαίροις Οσίων χορεία τετράριθμε.

Κοντάκιον
Ήχος δ’. Επεφάνης σήμερον

 
Την του βίου θάλασσαν διεκφυγόντες, Ξενοφών ο δίκαιος, συν τη συζύγω τη σεπτή, εν ουρανοίς συνευφραίνονται, μετά των τέκνων, Χριστόν μεγαλύνοντες.

Ἕτερον Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον
 
Ἐν αὐλαῖς ἠγρύμνησας ταῖς τοῦ Δεσπότου, τοῖς πτωχοῖς σκορπίσας σου, τόν πλοῦτον Μάκαρ ἱλαρῶς, σύν τῇ συζύγῳ καί τέκνοις σου· διό κληροῦσθε τήν θείαν ἀπόλαυσιν.

Και:
 
Ασματική ακολουθία εις τον Όσίον Πατέρα ημών Ξενοφώντα και την συνοδείαν αυτού – Νικολάου Καλοσπύρου.
Παρακλητικός Κανών εις τον Όσιον πατέρα ημών Ξενοφώντα και την συνοδείαν αυτού – Χ. Μπούσια.

Περί γάμου & μοναχισμού
Αγαπημένοι μας άγιοι & μνήμες στις 24-28 του Γενάρη...
Άλλοι άγιοι στις 26 Ιανουαρίου
 
Οι νεόνυμφοι σταυρωμένοι άγιοι Τιμόθεος και Μαύρα και η αγία Μεγαλομάρτυς Ξενία (ή Ξένη ή Ξένια) από την Καλαμάτα (3 Μαΐου)
Οι πρωτοχριστιανοί άγιοι σύζυγοι Ακύλας και Πρίσκιλα (13 Φεβρουαρίου)
Άγιοι Αδριανός και Ναταλία: ένα άγιο ζευγάρι που άντεξε τα πάντα! (26 Αυγούστου)
Άγιοι Χρύσανθος και Δαρεία: δύο από τους κορυφαίους! (19 Μαρτίου)
Δυο σύζυγοι απόστολοι: οι άγιοι Ανδρόνικος και Ιουνία (17 Μαΐου)
Άγιοι Έσπερος & Ζωή και τα παιδιά τους, άγιοι Κυριακός & Θεόδουλος: μια οικογένεια δούλων νικά τις εξουσίες του κόσμου! (2 Μαΐου)
Άγιοι Γαλακτίων και Επιστήμη: υπόδειγμα για παντρεμένους και μοναχούς (5 Νοεμβρίου)
Άγιοι Ευστάθιος και Θεοπίστη & τα παιδιά τους άγιοι Αγάπιος και Θεόπιστος οι μάρτυρες, που κάηκαν ζωντανοί μέσα σε χάλκινο βόδι (20 Σεπτεμβρίου)

Γάμος, κατά τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: Η χριστιανική συζυγία. (Συμβουλές προς τον σύζυγο)
Γιατί παντρεύονται οι άνθρωποι; από αγάπη, από έρωτα ή για να κάνουν πολλά παιδιά;
Ένας νέος ερωτεύεται...

Δεν υπάρχουν σχόλια: