ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2013

Θαυμαστά γεγονότα μετά την οσιακή κοίμηση του στάρετς π. Ιουστίνου Pârvu (16.6.2013)




Θησαυρός γνώσεων και ευσεβείας - Προσκυνητής
π. Δημήτριος Αθανασίου
 
Αναδημοσιεύουμε από ρουμανικό ιστολόγιο Blog de Dogmatică Empirică, την συγκλονιστική μαρτυρία της καθηγήτριας Marian Maricaru, για τα θαυμαστά γεγονότα που ακολούθησαν μετά την οσιακή κοίμηση του Γέροντα π. Ιουστίνου Pârvu στην Ιερά Μονή Petru Vodă της Μολδαβίας.
Ως γνωστόν ο μακαριστός γέροντας κοιμήθηκε την Κυριακή 16 Ιουνίου 2013 και τάφηκε την Πέμπτη 20 Ιουνίου 2013. ["Ν": διώχθηκε κατά τους φρικτούς αθεϊστικούς διωγμούς της Ρουμανίας, όπως θα φανεί παρακάτω].
Σύμφωνα με την επώνυμη μαρτυρία, το σκήνωμα [σώμα] του Γέροντα δεν παρουσίασε νεκρική ακαμψία, όπως συμβαίνει και στους Αγιορείτες μοναχούς. Το δέρμα των χεριών του ήταν μαλακό, ακόμα και τέσσερις μέρες μετά την κοίμησή του και μια πρωτόγνωρη ευωδία έβγαινε από το λείψανό του. Ακόμα και όσοι αρχικά ήταν δύσπιστοι στο γεγονός της μυροβλυσίας, είδαν κατά τον ασπασμό του σκηνώματος σταγόνες υγρού, που έβγαζε μια εξαίσια ευωδία, να βγαίνουν από τα χέρια και στο μέτωπο του γέροντα.



 

Η όλη ατμόσφαιρα της κηδείας ήταν αναστάσιμη. Θύμιζε Πάσχα. Πουθενά δεν θύμιζε τίποτα την θλίψη του θανάτου. Τα δάκρυα των ανθρώπων ήταν δάκρυα χαράς και λύπης. Το ίδιο το σκήνωμα του Γέροντα, με την οσιακή μορφή σε έκανε να αισθάνεσαι την χαρά της Αναστάσεως, γεγονός που δεν ένιωσε, όπως γράφει η κ. Marian Maricaru, σε καμία άλλη κηδεία.
Στα σχόλια στο παραπάνω άρθρο, που δημοσιεύτηκαν στο ίδιο ιστολόγιο, πολλοί άλλοι επιβεβαίωσαν τα γραφόμενα.



 

Άλλη πηγή αναφέρει και το εξής. Μετά την κοίμηση του Γέροντα και κατά την διάρκεια της νύχτας της Κυριακής 16 προς 17 Ιουνίου 2013, δάκρυα έβγαιναν από τα μάτια του Γέροντα. Η Μονή κάλεσε ομάδα ιατρών να διαπιστώσει και να ερμηνεύσει το γεγονός χωρίς όμως κανένας από αυτούς να μπορέσει να δώσει επιστημονική εξήγηση. 


"Ν": στην αρχική πηγή επίσης (μπείτε) δημοσιεύεται βίντεο με την αντίδραση δαιμονισμένης όταν πλησίασε το σώμα του π. Ιουστίνου. Κατά τη μαρτυρία της ρουμάνικης πηγής, η κοπέλα θεραπεύτηκε. To ευχόμαστε. Ο Θεός, διά των αγίων Του, ας την προστατεύει.


Γέροντας Ιουστίνος: «Αυτός που δεν αγωνίστηκε εναντίον των παθών του δεν θα βρει θεία βοήθεια στον καιρό των διωγμών».



Προσκυνητής

...αγαπητοί μου ή τώρα ή πιο αργά θα ξεκινήσει κάποιος πόλεμος, ο χριστιανός όμως πρέπει να είναι πάντα έτοιμος ν'αντιμετωπίσει το θάνατο. Ο Θεός κατά κάποιον τρόπο μας δείχνει σημάδια για να ετοιμαστούμε. Εμείς όμως δεν δίνουμε σημασία. Αυτό σημαίνει ότι τα πάθη μάς τύφλωσαν τόσο πολύ που δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε το καλό από το κακό. Η γενιά αυτή είναι τόσο τυφλωμένη από τα πάθη που ακόμη κι αν δουν βομβαρδισμούς ή οτιδήποτε άλλο δεν πρόκειται να μετανοήσουν. Κι αυτό επειδή ο Θεός τους έκλεισε τα αυτιά για να μην ακούνε και τα μάτια για να μη βλέπουν (βλ. προφήτη Ησαΐα). Κι αυτό επειδή έχουν πωρωθεί στα πάθη.
Θυμάμαι στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο που πολεμούσα στην πρώτη γραμμή τον εχθρό βλέποντας το θάνατο κατάματα. Λίγα χιλιόμετρα πίσω από τις γραμμές οι χωριάτες γλεντούσαν και έπιναν. Πέθαιναν με τη βότκα κάτω από το κρεβάτι. Ήταν μία τρέλα. Γλένταγαν και κανείς δε σκεφτόνταν να γλυτώσει τη ψυχή του έστω και την ενδεκάτη ώρα. Και τώρα το ίδιο σκέφτονται. Προτιμούν να γλεντήσουν και να διασκεδάσουν παρά να σκεφτούν το θάνατο. Όπως λέει και η Γραφή ο καθένας είναι αλυσοδεμένος από κάποιο πάθος. Και όταν θα μας βρει το κακό τότε δεν θα έχουμε τη δύναμη να μετανοήσουμε. Ο καθένας προσπαθεί να ικανοποιήσει το πάθος του. Οι καρδιές έχουν πετρώσει. Αυτός που δεν αγωνίστηκε εναντίον των παθών του δεν θα βρει θεία βοήθεια στον καιρό των διωγμών.
Ο Θεός μας στέλνει σημάδια για να έλθουμε ''εν εαυτώ'' και να μετανοήσουμε. Να πάμε στους πνευματικούς για να εξομολογηθούμε, να κοινωνήσουμε με το σώμα και το αίμα του Χριστού για να πάρουμε δύναμη

Τον καιρό των διωγμών οι χριστιανοί πρέπει να μαζευτούν γύρω από τους ιερείς τους. Εκεί που βρίσκεται ένα αντιμήνσιο και ένας ιερέας για να τελέσει την λειτουργία εκεί είναι και η εκκλησία. Έχουμε ως παράδειγμα τον διωγμό του περασμένου αιώνα όπου οι ιερείς πήγαιναν στα βουνα και στα χωριά με ένα αντιμήνσιο και τα λειτουργικά σκεύη στην πλάτη.
Η Λειτουργία και τα Μυστήρια θα δώσουν δύναμη στους χριστιανούς να αντιμετωπίσουν την πείνα και να προστατευτούν από παν κακό, ευρισκόμενοι υπο τη Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου. Έπειτα να λεει την Ευχή του Ιησού ή το Υπερμάχω. Στη φυλακή αυτές οι προσευχές μας έσωσαν και δεν υποχωρήσαμε μπροστά στο κόκκινο θηρίο.

Ο πραγματικός χριστιανός όμως δεν περιμένει τον πόλεμο ή τον διωγμό για να φροντίσει την ψυχή του. Τον αληθινό χριστιανό δεν τον ενδιαφέρει πότε θα αρχίσει ο πόλεμος ή ο διωγμός. Είναι πάντοτε έτοιμος να υποδεχθεί τον Ουράνιο Νυμφίο με το καντήλι της ψυχής αναμμένο. Ο αληθινός χριστιανός δεν κοιτάει πότε θα έρθει ο πόλεμος ή δεν παραμονεύει να δει αν η βόμβα θα πέσει στο κεφάλι του, αλλά ψάχνει να δει πως θα θυσιαστεί για τον πλησίον του και για το Θεό. Ο αληθινός χριστιανός ψάχνει τη Βασιλεία των Ουρανών μέσα του και δε φοβάται τίποτα σε αυτόν τον πρόσκαιρο κόσμο. Γι αυτόν η λύπη είναι χαρά και ο σταυρός Ανάσταση.

πηγή/απόδοση στα ελληνικά π. Γεώργιος Κονισπολιάτης
 

Και:
π. Ιουστίνος Πίρβου. Μια ζωή αφιερωμένη στο Χριστό

Ρουμάνοι νεομάρτυρες στις αθεϊστικές φυλακές
Ένας Εβραίος φιλόσοφος που έγινε ορθόδοξος στις ρουμάνικες φυλακές
Σύγχρονοι άγιοι και γέροντες της Ρουμανίας  
Το μνημειώδες χαμόγελο του γέροντα Ιωσήφ Βατοπεδινού 
Two Deaths

Ο γέροντας Ιουστίνος Πίρβου




Μνημείο για τους νεομάρτυρες της Ρουμανίας, με ιερά λείψανά τους που κατάφερε να συγκεντρώσει από τη φυλακή Αϊούντ ο γέροντας Ιουστίνος. Κάποια από αυτά μυροβλύζουν.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΩΡΑΙΟ ΑΡΘΡΟ! ΩΡΑΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ! ΜΠΡΑΒΟ! ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ!

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ είπε...

Ευχαριστούμε θερμά. Σίγουρα ένας έπαινος ενθαρρύνει για το μέλλον.
Χρειάζονται προσοχή όμως αυτά τα σχόλια, γιατί έχουμε καβαλήσει το καλάμι. Εξάλλου οι πλείστες αναρτήσεις μας είναι αναδημοσιεύσεις απλώς, για τις οποίες άλλοι κοπίασαν.
Ο Χριστός μαζί σας. Ζητώ συγγνώμη. Ευχαριστώ και πάλι.